Sophie Woods pobiła rekord kobiet na Via Alpina

Słowenia, Włochy, Austria, Niemcy, Liechtenstein, Szwajcaria, Francja i na koniec Monako… Taką wyprawę zafundowała sobie tego lata Nowozelandka Sophie Woods. Przygotowała się solidnie i dopięła swego. Towarzyszyli jej mąż oraz przyjaciółka fotografka, Zoé Salt. Gdyby ten tekst powstał tuż po jej przybyciu na metę 1 sierpnia, czas 28 dni, 17 godzin i 59 minut oznaczałby rekord absolutny, kobiet i mężczyzn, w stylu z asystą. Ale Via Alpina budzi apetyty: 16 sierpnia 2026 roku, 15 dni po wyczynie Sophie Woods, Szwajcar Frédéric Splendore pokonał trasę w przeciwnym kierunku, z Monako do Triestu, w 23 dni, 11 godzin i 42 minuty… Gorące lato w Alpach! Z pewnością w najbliższych latach wyzwanie podejmą kolejni biegacze. Ciekawostka z kalendarzy i alpejskich map: 28 lipca oboje znajdowali się w tym samym rejonie Hautes-Alpes, w okolicach Freissinières, każde w drodze na przeciwny kraniec masywu.

© Zoe Salt Photography, https://www.zoesalt.com/

Wyczyn

Sophie Woods, od lat obecna na trailowych trasach, wystartowała 4 lipca w środku nocy z Muggii w okolicach Triestu. Via Alpina prowadzi kolejno przez Włochy, Słowenię, Austrię, Niemcy, Liechtenstein, Szwajcarię i Francję, by zakończyć się w Monako. Wybrany ślad liczy około 2000 kilometrów. Dane opublikowane po próbie mówią o 117 614 metrach przewyższenia dodatniego. George Woods i Zoe Salt spotykali się z nią regularnie na trasie, by dostarczyć jedzenie, wodę i sprzęt. Całą dokumentację jej wysiłku, wraz z danymi GPS, przesłano do serwisu Fastest Known Time, który zatwierdził wynik w kategorii „supported”. Żeby sięgnąć po rekord, Woods posuwała się naprzód od 14 do 18 godzin dziennie… Średnio 70 kilometrów i 4000 metrów przewyższenia każdego dnia. Liczby, od których kręci się w głowie. Tym bardziej że Nowozelandka musiała zmierzyć się z najgorętszym latem w najnowszej historii: upałem, burzami, a nawet omijać pożary lasów... Dobre jedzenie, dobry sen, w tej przygodzie liczyło się wszystko. W poście o śnie na Instagramie Sophie Woods napisała: „ czy zrobiłabym to jeszcze raz, gdybym mogła wybierać? Absolutnie! ”

1 sierpnia dotarła w końcu do Monako. Poprzedni najlepszy kobiecy czas należał do Holenderki Tessy Caspers: 38 dni, 2 godziny i 54 minuty. Woods poprawiła też, jak się okazało na 15 dni, wynik męski Jake'a Catteralla z 2024 roku: 35 dni, 21 godzin i 4 minuty.

Solidny życiorys sportowy

Sophie Woods nie wyrosła jednak na szlakach. Urodziła się w Nowej Zelandii, w wieku 20 lat przeniosła się do Londynu. Kiedy po dwudziestce zaczęła biegać, dystanse były krótkie. Przyszły dziesiątki, potem maratony, a z czasem coraz więcej miejsca zajęły góry i ultra. Po szesnastu latach w Londynie wyruszyła z mężem na kilka lat w podróż vanem po europejskich górach. Wybór, który wiele mówi o jej ogromnej pasji do życia na świeżym powietrzu. Startując jako Sophie Grant, czyli pod nazwiskiem panieńskim, Woods stopniowo stała się stałą bywalczynią największych europejskich ultra. UTMB, Lavaredo Ultra Trail, Transgrancanaria, Diagonale des Fous, Marathon des Sables: jej kariera to kolejne długie starty. Reprezentowała Wielką Brytanię w biegach górskich, a w 2018 roku zdobyła mistrzostwo kraju w skyrunningu. Tor des Géants ukończyła trzykrotnie. W styczniu 2026 roku, zaledwie kilka miesięcy przed Via Alpina, zadebiutowała w Winter Spine Race: około 420 kilometrów brytyjskim Pennine Way w samym środku zimy. Na swoim pierwszym starcie zajęła trzecie miejsce wśród kobiet z czasem 117 h 32 min.

Ten oszałamiający wynik na pewno dodał jej pewności siebie przed zmierzeniem się z Via Alpina.