Interview met Sylvain Cachard voor de OCC van UTMB 2026: ‘Als een kind voor de kerstboom’

De Fransman Sylvain Cachard (HOKA en ALLTRICKS) geldt morgen als een van de favorieten voor de OCC, die om 8.15 uur van start gaat in Orsières (Zwitserland). De Grenoblois is op het juiste moment weer in vorm, nadat een voetblessure hem aan het begin van het seizoen vier maanden aan de kant hield. Een geluk bij een ongeluk, want alle seinen lijken op groen te staan voor de Fransman, die in 2024 als zeventiende finishte en het op deze 60 kilometer met 3.500 hoogtemeters moet opnemen tegen een ijzersterk deelnemersveld. Interview vanuit Chamonix.

Sylvain, in welke stemming en conditie komt u naar Chamonix voor deze OCC van UTMB 2026?

Ik voel me goed, ook al was mijn eerste seizoenshelft lastig. Als je geblesseerd bent, kun je niet hardlopen en heb je van opstaan tot naar bed gaan pijn. Natuurlijk zijn er nog andere dingen in mijn leven, maar het is gewoon fijn als ik elke dag kan hardlopen en kan doen waar ik zin in heb. Sinds half juni, toen ik weer mocht lopen, geniet ik daar dus enorm van.

Ik zit dan ook in een goede flow en ga met een goed gevoel naar deze OCC. Sierre-Zinal heeft me enorm goed gedaan (12e plaats). Het was een goede test om te zien waar ik stond wat wedstrijdtempo betreft. Nu moet ik die test omzetten in een resultaat. Maar die uitslag in Sierre-Zinal heeft me mentaal veel vertrouwen gegeven. Bovendien kon ik daarmee bevestigen dat mijn trainingswerk zijn vruchten had afgeworpen.

Denkt u het beter te kunnen doen dan in 2024?

Sinds Sierre-Zinal waren de trainingen erg bemoedigend. Ik heb thuis in de Chartreuse een paar geweldige lange trainingen gedaan met een vriend. De OCC is tegelijk iets om tegenop te zien, omdat het 60 kilometer koersen wordt tegen de beste trailrunners ter wereld, en iets om naar uit te kijken. Ambitie tonen ligt niet echt in mijn aard, maar ik zit nu vooral in een flow waarin ik weet dat alles goed is verlopen. Ik voel me een beetje als een kind voor de kerstboom. Er liggen cadeautjes, maar ik weet niet wat erin zit. Tegelijk heb ik goede benen en sensaties die ik al een hele tijd niet meer had gevoeld.

Hoe gaat u deze wedstrijd aanpakken?

Als een lange tijdrit. Je kunt wel zeggen dat trailrunning een massastart kent, maar uiteindelijk rijdt iedereen zijn eigen tijdrit. Je bent alleen met jezelf bezig. Het is niet zoals een wielerwedstrijd. Ik wil echt op mijn eigen tempo vertrekken. Ik heb genoeg trainingen gedaan om dat tempo te kennen en onder controle te houden. En ik weet dat er iets moois uit kan komen als ik dat de hele wedstrijd volhoud… Ik ga mijn eigen race lopen en er zoveel mogelijk van genieten, zolang mijn benen dat toelaten.

Na Sierre-Zinal krijgt u doorgaans een dip. Is dat dit jaar anders?

Ja, want normaal gesproken maak ik van Sierre-Zinal een doel op zich. Dat was zo in 2023 en 2024. In 2022 stelde Sierre-Zinal niet zoveel voor, omdat de Europese kampioenschappen eraan kwamen… Daarna verscheen ik dus een beetje op goed geluk aan de start van de OCC. In 2025 was er het WK, dat tot nu toe mijn referentiewedstrijd is… (negende individueel). Als ik een wedstrijd echt als doel stel, presteer ik er eigenlijk altijd goed. Dit jaar heb ik nauwelijks afgebouwd voor Sierre-Zinal, omdat dat niet echt een doel was. Maar nu doe ik al tien dagen niets en dat begint lang te duren.

U zegt vaak dat u uw wedstrijden meer baseert op intenties dan op prestaties. Wat bedoelt u daarmee?

Als je alleen in de bergen bent, is er niets belangrijker dan je intentie. Aan het resultaat denk je dan niet. Ik denk dat het een beginnersfout is om vóór alles met het resultaat bezig te zijn. In dit deelnemersveld van de OCC zullen maar weinig mensen die fout maken, want we zijn allemaal ervaren atleten. Niemand wil zijn plek afstaan, en geen geldbedrag ter wereld weegt op tegen de inspanning die we morgen voor de volle 200 procent zullen leveren.