Interview met Frédéric Tranchand, winnaar van de OCC 2026: «Winnen in Chamonix maakt echt veel los»

LB
Door Luc Beurnaux

Gepubliceerd op ma 14 september 2026

Bijgewerkt op ma 14 september 2026

Interview met Frédéric Tranchand, winnaar van de OCC 2026: «Winnen in Chamonix maakt echt veel los»
© UTMB

Bij zijn eerste optreden tijdens de UTMB-week, en meteen op zo’n lange afstand, liet Frédéric Tranchand niets aan het toeval over. De wereldkampioen korte trail van 2025 domineerde de jongste OCC over 60 km en 3500 hoogtemeters. Enkele weken na die stunt blikt de Merrell-atleet voor mytrails.com terug op zijn spraakmakende overwinning.

Frédéric, hoe heeft u deze OCC-titel verwerkt?

Het was een groot doel voor mijn seizoen, misschien zelfs meer dan dat. Ik was dus in de eerste plaats enorm blij dat het gelukt was. En ook met de manier waarop de wedstrijd verliep: ik nam al vroeg een voorsprong en wist die tot de finish vast te houden. Dat was mooi. Vandaag besef ik steeds beter wat deze overwinning betekent en welk bereik ze heeft. In de trailwereld is een overwinning in een van de UTMB-races echt een referentie. Je krijgt een enorme zichtbaarheid en weerklank. Winnen in Chamonix maakt echt veel los. Toch plaats ik mijn wereldtitel op de korte trail van 2025 misschien nog altijd hoger, ook al heeft die minder aandacht gekregen.

Toen u zei dat dit een van uw doelen voor het seizoen, of zelfs meer, was, wat bedoelde u daar dan mee? Was het een carrièredoel om een van de UTMB Mont-Blanc-races te winnen?

Ik denk dat het afvinken van deze OCC, zelfs als dat meerdere jaren duurt, voor elke trailrunner een carrièredoel is. Ik was voorzichtig voor de start, want dit is toch een behoorlijk lange afstand en ik wilde zeker weten dat ik er klaar voor was. Tot dan toe had ik kortere wedstrijden gelopen en voor mij was de OCC al een ultratrail. Het gaat tenslotte om 60 km en meer dan 3500 hoogtemeters, dus ik had veel respect voor het parcours. Misschien voelde ik me er nog niet meteen klaar voor. Het heeft dan ook een paar jaar geduurd voordat ik de stap zette en het probeerde.

Ik neem aan dat die lange afstand gevolgen had voor uw voorbereiding en training. Hoe heeft u zich op deze afspraak voorbereid?

In mei 2026 ben ik in Argentière gaan wonen, niet ver van Chamonix. Ik deelde er een woning om het terrein en het parcours goed te leren kennen. Zo kon ik me volledig op deze wedstrijd voorbereiden. De wedstrijd op het WK van vorig jaar duurde bijna even lang, met een verschil van hooguit twintig tot dertig minuten. Ik begon dus niet volledig vanaf nul en kon een vrijwel identieke voorbereiding volgen: in het voorjaar wedstrijden in het skyrunningcircuit, daarna een zomer zonder wedstrijden waarin ik specifiek voor de OCC trainde. Ik maakte lange tochten in de bergen en deed echt parcoursgerichte trainingen op het OCC-traject. Sommige paden kende ik inmiddels uit mijn hoofd, dus dat hielp ongetwijfeld ook een beetje.

Voelde u het gewicht van het bordje met «wereldkampioen» op uw rug?

Daar ben ik inmiddels aan gewend. Voor elke wedstrijd waaraan ik meedoe, word ik vaak aangekondigd als favoriet en als regerend wereldkampioen. Ik was er dus op voorbereid en het heeft me niet echt beïnvloed.

U zette uw eerste stappen op topniveau in het oriëntatielopen, daarna volgden skyrunning en korte trail. Opent deze overwinning in de OCC de deur naar een nieuwe carrière in de ultratrail?

Misschien geen nieuwe carrière, maar het zou wel een logische voortzetting zijn. Het bevestigt dat ik op die wat langere afstanden goed kan presteren. Ik merk ook dat ik op kortere afstanden, bijvoorbeeld in de Golden Trail Series, steeds minder kans maak om met de besten mee te strijden. Op afstanden van 45 tot 60 km kan ik mijn race daarentegen echt goed indelen, alles geven en de afstand goed volhouden. Twee of drie jaar geleden was dat misschien nog niet zo.

Hoe waren de twee of drie dagen na uw OCC? Heeft u van het evenement kunnen genieten?

Eerlijk gezegd is het een goede combinatie om ter plaatse te wonen, op een redelijke afstand van Chamonix. Elke avond kon ik gewoon thuis slapen, wat prettig was, en de dag na mijn wedstrijd kon ik ingaan op verschillende verzoeken. De rest van het weekend was rustiger. Ik kon naar het parcours van de andere wedstrijden gaan, onder meer om mijn huisgenoten aan te moedigen tijdens de CCC, in de regen en in de laatste beklimming. Of ik volgde de UTMB gewoon vanuit huis.

Zijn dat afstanden die u inspireren, of lijken ze u onhaalbaar?

Natuurlijk inspireren ze me, daar bestaat geen twijfel over. Maar qua prestaties is het toch een heel ander verhaal. Een wedstrijd van twintig of vierentwintig uur indelen, dat is totaal anders. Ik zou natuurlijk niet als een dolleman aan de eerste beklimming kunnen beginnen. Maar ik denk dat ik het ooit wil proberen. Of ik er goed in zou zijn, is een andere vraag. Dat weet je pas als je het hebt geprobeerd. Voorlopig wil ik mijn aandacht niet versnipperen.

Hoe ziet de rest van uw seizoen 2026 eruit?

Ik had me ingeschreven voor de wereldserie skyrunning. Er staan dus nog twee wedstrijden op het programma, waaronder de finale in Spanje op 7 november.

Wat gaat u deze winter doen? Steeds meer trailrunners gaan aan skialpinisme doen. Geldt dat ook voor u?

Ik heb meerdere jaren in Scandinavië gewoond, onder meer in Finland, toen ik aan oriëntatielopen deed. Daar ontdekte ik het langlaufen. Die gewoonte heb ik behouden, aangevuld met wat toerskiën, al doe ik dat niet te veel omdat ik bang ben voor blessures. Ik vind het prettig om het hele jaar door verschillende sporten af te wisselen, met in het seizoen ook mountainbiken en wielrennen. In de winter doe ik bovendien twee krachttrainingen per week.

Wat heeft het oriëntatielopen volgens u toegevoegd aan uw manier van trailrunnen?

Bijna alle atleten van mijn generatie kwamen uit een andere sport. Jongeren specialiseren zich tegenwoordig al heel vroeg in trailrunning. Ik kom uit het oriëntatielopen en dat heeft me gevormd. Ik train al meer dan twintig jaar op een strikte, gestructureerde en serieuze manier. Die bagage helpt me vandaag. Oriëntatielopen geeft me ook een duidelijke voorsprong bij het lezen van het terrein, wanneer er op een kam of top soms geen duidelijk spoor ligt. Het helpt me de beste lijn te kiezen, of het spoor waar je het makkelijkst kunt blijven lopen.