Interview met Blandine l’Hirondel: «Ik wil deze UTMB echt lopen en er een volledige wedstrijd van maken»

Blandine L’Hirondel (KIPRUN) werd derde in de UTMB van 2023 en vijfde in 2024. In 2026 keert ze terug naar de hoofdafstand van de UTMB Mont-Blanc, maar de Française komt naar Chamonix met een endofibrose die haar belemmert zodra de intensiteit omhooggaat. De sportarts en gynaecologe, die in 2025 de Diagonale des Fous op La Réunion won, zal ermee moeten omgaan. In deze editie van 2026 jaagt ze op meer dan alleen een overwinning, podiumplaats of snelle tijd.

Blandine, met welke instelling begint u aan deze UTMB 2026?

Mentaal gaat het heel goed, ik ben ontzettend blij dat ik hier ben. Fysiek ben ik alleen niet honderd procent, omdat er een kleine aandoening is ontstaan die de afgelopen maanden klachten is gaan geven. Ik kan er niets aan doen behalve een operatie ondergaan, maar die stel ik uit tot na de UTMB. Het kan dus een kleine stoorzender worden. Maar ik wilde de UTMB absoluut niet afzeggen. Ik ben weliswaar niet honderd procent, maar ik heb andere doelen dan het podium, de winst, een snelle tijd of een bepaalde klassering. Ik wil deze UTMB echt lopen en er een volledige wedstrijd van maken. Ik wil alles optimaliseren wat ik kan optimaliseren en leren van mijn fouten uit de afgelopen jaren. We zien wel wat het oplevert. Ik leg mezelf eigenlijk geen doelen op, behalve proberen plezier te hebben en tevreden te zijn over mijn wedstrijdindeling.

U bent niet honderd procent, maar waar zou u uw vorm dan plaatsen op uw eigen schaal?

Zodra ik een bepaalde intensiteit of snelheid overschrijd en mijn bloedstroom iets verhoog, ontstaat er een probleem met de slagader die mijn linkerbeen van bloed voorziet. Zodra de arteriële doorstroming wat toeneemt, krijgt het been juist geen bloed meer. Dat noemen we een endofibrose. Als ik zeg dat ik niet honderd procent ben, bedoel ik dus dat ik geen hoge intensiteit kan lopen. Al zult u zeggen dat het op een UTMB sowieso een slecht teken is als ik vanaf het begin op de drempel loop.

Als ik de hele wedstrijd een lage maar constante snelheid en intensiteit kan vasthouden, kan het een mooie UTMB worden.
Blandine L'Hirondel3e van de UTMB 2023

Heeft dat dus gevolgen voor uw wedstrijdindeling?

Zeker. Ik zal me gewoon goed moeten inhouden. Vaak vertrek ik wat te snel. Soms laat je je meeslepen door de wedstrijd en als ik me zelfs maar een halfuur of een uur laat verleiden om de intensiteit op te voeren, kan dat problemen geven. Als mijn been vanaf het begin al niet goed doorbloed wordt, kan dat spierschade veroorzaken. Op zulke momenten voel ik mijn quadriceps pijn doen en na de wedstrijd heb ik spierpijn en kramp in die spier. Ik zal dus niet te snel mogen gaan. Maar als ik de hele wedstrijd een lage, constante snelheid en intensiteit kan vasthouden, kan het ook een mooie UTMB worden. Dat is bij een ultra vaak precies wat je wilt: niet instorten, of in elk geval zo min mogelijk terrein verliezen naarmate de wedstrijd vordert.

Er wordt voor deze editie toch het nodige van u verwacht…

Natuurlijk zijn de verwachtingen hooggespannen. Ik kijk wel een beetje naar wat er over mij wordt gezegd, op sociale media en in de media. Het verbaast me eerlijk gezegd dat ze me nog altijd bij de favorieten en in de voorspellingen zetten. Ik vat het positief op. Het is best mooi om te merken dat mensen me graag vooraan zien.

Toch denk ik dat ik me daar goed van kan losmaken. Ik weet wat ik waard ben, ken mijn vorm en mijn doelen. Het neemt een last van mijn schouders als ik bedenk dat ik gewoon mijn eigen wedstrijd ga lopen en we daarna wel zien wat eruit komt. Op een ultra kan er van alles gebeuren. Zelfs de grootste namen kunnen een mindere dag hebben of vallen. Dat zie je in elke wedstrijd, en juist daarom is deze sport zo spannend.

Zelfs de grootste namen kunnen een mindere dag hebben of vallen. Juist daarom is deze sport zo spannend.
Blandine L'Hirondel3e van de UTMB 2023

Het is ook een sport waarin je de pijn opzoekt. Hoe bepaal je waar de grens van het redelijke ligt?

Sommige vormen van pijn horen bij de wedstrijd, zoals blaren, een flinke energiedip, spierpijn of mentale vermoeidheid omdat je er genoeg van hebt. Dat zijn klachten die rechtstreeks bij de wedstrijd horen. Daarnaast zijn er andere lichamelijke pijnen waarbij je echt voelt dat je je gezondheid en je lichaam op het spel zet. Ik kan het verschil tussen die twee maken. Bij klachten die puur met de wedstrijd te maken hebben, kun je je lichaam heel ver pushen. Wat mijn aandoening betreft, is het niet gevaarlijk om te hard door te gaan. Het gaat alleen om een slagader met een vernauwde diameter. Als ik te hard push, krijg ik gewoon pijn in mijn dij.

Het deelnemersveld is flink veranderd nu titelverdedigster Ruth Croft heeft afgezegd. Wat vindt u daarvan?

Het ligt helemaal open, maar vooraan is de concurrentie nog altijd enorm. Er staan veel sterke atletes aan de start, onder wie veel Amerikaanse loopsters. Ik denk dus dat het tempo meteen hoog zal liggen. Sommigen zullen dat waarschijnlijk volhouden, want er zitten echt heel sterke loopsters tussen. Voor anderen kan het lastig worden. Naarmate de kilometers verstrijken, zullen enkele oudere loopsters vanuit de achtergrond terugkomen en misschien halverwege of op twee derde van de wedstrijd de besten onder druk zetten…