Interview met Ben Dhiman voor de UTMB 2026: «Nu weet ik dat ik het kan!»

Hij is de meest Franse onder de Amerikaanse trailrunners. Nadat Ben Dhiman in 2023 en 2024 vroegtijdig moest opgeven, brak hij vorig jaar eindelijk zijn UTMB-vloek met een tweede plaats achter Tom Evans. Daarmee is hij een jaar later een logische favoriet. De ASICS-atleet, die in de Pyreneeën woont, combineert een onverzettelijke vastberadenheid met een technische veelzijdigheid die hem uitstekend van pas komt op de UTMB. Tien dagen voor de start, op vrijdag 28 augustus om 17.45 uur, blikt hij terug op zijn recente prestaties en vooruit op zijn ambities.

Ben, vorig jaar werd je tweede achter je teamgenoot Tom Evans. Wat heeft dat resultaat je gebracht, nu je opnieuw aan de start van de UTMB 2026 staat?

De UTMB heeft iets magisch. Het is een wedstrijd waarin al je kwaliteiten op de proef worden gesteld. Voor de start moeten alle puzzelstukjes op hun plaats vallen om op de wedstrijddag goed voor de dag te komen. Je moet je fysieke mogelijkheden kennen, maar ook je wedstrijdplan, hoe je dat gaat uitvoeren en hoe je met de druk omgaat. Die tweede plaats van vorig jaar heeft me veel vertrouwen in mijn eigen kunnen gegeven. Nu weet ik dat ik het kan… Bovendien ben ik heel gefocust en vastberaden. Als ik iets in mijn hoofd heb, geef ik niet op tot ik mijn doel heb bereikt. En dat doel is de UTMB winnen. Ik moet gewoon proberen iets sneller te zijn dan vorig jaar, dan moet het goed komen.

Ben Dhiman tijdens de laatste 90 km van de Marathon du Mont-Blanc

Eind juni werd je tweede in de 90 km van de Marathon du Mont-Blanc. Wat heb je uit dat resultaat kunnen meenemen naar de UTMB, op een terrein dat behoorlijk vergelijkbaar is met wat je over een paar dagen te wachten staat?

Dit resultaat bewees dat ik goed in vorm was en dat mijn training zijn vruchten afwierp. Ik gebruikte die wedstrijd als voorbereiding en was niet van plan om die dag voluit te gaan. Ik had daarvoor al veel omvang gedraaid, dus ik was tevreden met het resultaat. Het gaf me vertrouwen om daarna aan het specifieke UTMB-blok te beginnen.

Dit jaar heb ik gewerkt aan mijn «duurzaamheid», zodat ik beter bestand ben tegen vermoeidheid, vooral in de slotfase van de wedstrijd.
Ben Dhiman2e in de UTMB 2025

Hoe verliep het laatste deel van je voorbereiding op de UTMB en waar lag de nadruk de afgelopen weken?

Tijdens het laatste deel van dit blok voor de UTMB was het de bedoeling om zes weken op rij een zeer hoog loopvolume vast te houden, gemiddeld zo’n 25 uur per week. Dat komt neer op ongeveer 200 kilometer en meer dan 10.000 hoogtemeters per week. Dat is een stevige belasting. Aan het einde van zo’n blok weet je nooit helemaal zeker hoe je lichaam erop zal reageren, maar op dit moment heb ik het gevoel dat ik de trainingsbelasting goed heb verwerkt. Nu is het tijd om meer rust te nemen in aanloop naar de wedstrijd. Eigenlijk ben ik niet eens zo vermoeid, ondanks het vele volume. Ik ben heel voorzichtig geweest met de intensiteit en heb daar niet overdreven mee. Over het laatste deel van mijn voorbereiding ben ik dan ook behoorlijk tevreden.

We zagen dat je in juli meer dan honderd uur had getraind, terwijl je vorig jaar onder de zestig uur bleef. Hoe verklaar je dat verschil?

Het verschil in volume tussen 2026 en 2025 komt doordat ik vorig jaar in het laatste derde deel van de wedstrijd instortte. Dit jaar heb ik daarom gewerkt aan mijn «duurzaamheid». Het doel is om beter bestand te zijn tegen vermoeidheid, vooral in de slotfase van de wedstrijd.

Ben Dhiman bij de verzorgingspost met Cathy Ardito, een van de begeleiders van het Asics Fuji Trail-team

Is het een voordeel om in de Pyreneeën te wonen en daar te trainen voor de UTMB, ver weg van de Alpen en de toenemende wedstrijddruk naarmate de start dichterbij komt?

Voor mij heeft de keuze om in de Pyreneeën te blijven niets te maken met beter presteren in de UTMB. Ik wil gewoon zo veel mogelijk tijd met mijn gezin doorbrengen. Familie is voor mij heel belangrijk. Ik heb geluk dat de Pyreneeën ook ideaal zijn om te trainen. Het terrein is steil en technisch en het is er warmer dan in de Alpen. Dat is een voordeel, en bovendien ligt het stressniveau hier lager dan in Chamonix en omgeving… Toch is het belangrijk om de voorbereiding de laatste dagen in de Alpen af te ronden. Daar kan ik de laatste kleine aanpassingen doen die op de wedstrijddag het verschil kunnen maken.

Ben je met zulke grote trainingsvolumes niet bang voor een blessure, zoals Jim Walmsley, Kilian Jornet, Tom Evans, Mathieu Blanchard en anderen is overkomen?

Ik denk dat mijn lichaam goed omgaat met veel kilometers en aan dit ritme gewend is geraakt. Dus eigenlijk maak ik me niet al te druk om het risico op een blessure. Dit jaar heb ik meer volume gedraaid dan ooit in mijn carrière en fysiek ben ik er beter aan toe dan vorig jaar. Ondanks dat ik meer heb gedaan, voel ik me beter. Volgens mij draait het vooral om de balans tussen intensiteit, volume en herstel. Een van mijn sterke punten is dat ik ondanks veel volume in goede vorm blijf en niet geblesseerd raak. Mijn lichaam houdt het voorlopig goed vol.

Ben Dhiman op weg naar de tweede plaats in de UTMB 2025

Dit jaar heb ik meer volume gedraaid dan ooit in mijn carrière en ik voel me beter in vorm dan vorig jaar
Ben Dhiman2e in de UTMB 2025

Je loopt voor het eerst naast Kilian Jornet, die wordt gezien als de GOAT van de discipline. Kijk je daar bijzonder naar uit, of maakt het niet uit wie er op je pad komt?

Ik wil niet te veel aan de andere lopers denken, want uiteindelijk staat er twintig uur inspanning op het programma en moet je je gewoon op jezelf concentreren. Maar het is natuurlijk heel gaaf dat Kilian erbij is. Voor mij zou het heel bijzonder kunnen zijn om het in deze omgeving tegen Kilian op te nemen…

De eerste en tot nu toe enige Amerikaan die de UTMB won, is Jim Walmsley in 2023. Ken je hem goed?

Nee, ik ken Jim niet echt. We hebben geen bijzondere band, dus ik kijk ernaar uit om dit jaar tijdens de wedstrijd met hem te praten!

Ontdek het verhaal van het ASICS Trail Team