Trailrunningschoenen strikken: de complete gids

Drukpunten, tintelingen, ongemak en onvoldoende steun: hoe je je schoenen strikt, heeft rechtstreeks invloed op stabiliteit, comfort, het voorkomen van blaren en de pasvorm. Bij trailrunning bestaat er dan ook niet één ideale vetertechniek.

1. Het strikken van trailschoenen: een cruciaal detail

Veters worden tijdens het hardlopen vaak onderschat, terwijl ze een cruciale rol spelen.

Ze dragen bij aan het algemene comfort. Te strak aangesnoerde veters veroorzaken drukpunten op de wreef. Te losse veters leiden tot wrijving, en dus mogelijk blaren, en bieden onvoldoende steun.
Ze zorgen voor steun en stabiliteit door de hiel goed te vergrendelen en de middenvoet op zijn plaats te houden. Goed gestrikte schoenen verkleinen het risico op een enkelverzwikking.
De vetering kan worden aangepast aan de vorm van je voet en aan je persoonlijke voorkeuren. Naast de juiste schoenmaat kun je de pasvorm met de manier van strikken afstemmen op verschillende voetvormen, eventuele klachten en de gewenste sensatie tijdens het lopen.

2. De basis van een optimale vetering

Kort samengevat draait een goede vetering om vier aandachtspunten:

De juiste spanning kiezen: de kunst is om de veters niet te strak en niet te los aan te trekken. Na het strikken moet je ongeveer een vinger tussen de tong en de veter kunnen steken.
Symmetrisch strikken: zorg dat de veteruiteinden aan beide kanten ongeveer even lang zijn, zodat de spanning gelijkmatig wordt verdeeld.
De juiste lengte en het juiste materiaal kiezen: te korte veters beperken je mogelijkheden, terwijl platte veters vaak beter blijven zitten dan ronde. Er bestaan ook elastische veters. Die zijn vooral handig bij triatlon, omdat je je schoenen sneller aantrekt, maar ze bieden minder nauwkeurigheid.
Een dubbele knoop leggen: eenvoudig en doeltreffend om je vetering goed vast te zetten.

Een aantal veelgemaakte fouten is eenvoudig te vermijden:

Alleen bovenaan aantrekken  de spanning moet geleidelijk worden opgebouwd.

De extra vetergaten negeren  ze zijn bedoeld om de hiel te vergrendelen.
Nooit je vetering aanpassen  het loont om je techniek af te stemmen op het type training (interval, lange duurloop…), het weer (je voeten zwellen bij warm weer) en het terrein (weg, pad, vlak, heuvelachtig…).
Lange veteruiteinden los laten hangen  de ideale manier om te struikelen! Leg een dubbele knoop, stop de uiteinden onder de veters of berg ze op in het veterzakje als je schoenen dat hebben.

3. Acht onmisbare vetertechnieken

Techniek 1: de standaard kruisvetering

Een techniek voor dagelijks gebruik als je geen specifieke voetproblemen hebt.
Veelzijdig en geschikt voor vrijwel iedereen.
Zo doe je het: rijg de veters van onder naar boven en kruis ze bij elk vetergat. Trek ze geleidelijk aan, zodat de druk gelijkmatig wordt verdeeld. Eindig met een gewone of dubbele knoop.

Techniek 2: de hardlopersknoop

Een techniek die voorkomt dat de hiel wegglijdt en wrijving en blaren aan de achterkant van de voet beperkt.

Geschikt voor wie een smalle hiel heeft of schoenen draagt die iets te groot zijn.

Zo doe je het: rijg de veters normaal tot aan het voorlaatste vetergat en ga niet door het laatste gat heen. Steek elk uiteinde aan dezelfde kant door het bovenste vetergat, zodat er een kleine lus ontstaat. Kruis de uiteinden en steek elk uiteinde door de lus aan de andere kant. Trek de veters naar beneden aan en leg vervolgens de knoop.

Techniek 3: vetering voor brede voeten

Een techniek die meer ruimte in de teenbox creëert en de druk op de voorvoet vermindert.
Geschikt voor brede voeten of voor wie meer ruimte aan de voorkant van de schoen wil.
Zo doe je het: begin één vetergat boven het onderste vetergat. Gebruik daarna de standaard kruisvetering, zonder de voorvoet te strak aan te trekken. Vergrendel indien nodig de hiel met techniek 2.

Techniek 4: vetering voor een hoge wreef

Een techniek om druk op de bovenkant van de voet te voorkomen. Ook wel skip lacing of raamvetering genoemd.
Geschikt voor voeten die in de hoogte veel volume hebben.
Zo doe je het: rijg de veters normaal, volgens techniek 1, tot aan de pijnlijke zone. Sla het vetergat ter hoogte van het drukpunt over, zodat er een drukvrije opening ontstaat. Ga daarna verder met techniek 1 tot bovenaan.

Techniek 5: parallelle vetering

Een techniek om drukpunten te verminderen. Ook wel bar lacing genoemd.
Geschikt voor voeten die gevoelig zijn voor druk.
Zo doe je het: de veters lopen horizontaal van de ene naar de andere kant, zonder elkaar op de tong te kruisen. Omdat deze techniek lastig uit te leggen is zonder schema of video, kun je het best even online opzoeken hoe je ze precies uitvoert.

Techniek 6: vetering tegen zwarte teennagels

Een techniek die vooral wordt gebruikt door trailrunners die tijdens afdalingen last krijgen van zwarte teennagels, maar ook door wegatleten met gevoelige tenen.
Bedoeld om te voorkomen dat je tenen tegen de voorkant van de schoen stoten.
Zo doe je het: gebruik techniek 2 om de hiel goed te vergrendelen. Trek de voorvoet wat strakker aan, maar overdrijf niet! Controleer ook de maat: een te kleine schoen veroorzaakt herhaalde kleine stoten van de tenen tegen de voorkant.

Techniek 7: asymmetrische vetering

Een techniek voor pijn aan de zijkant van de voet.
Hiermee verplaats je de druk weg van een geïrriteerde zone.
Zo doe je het: begin bij het eerste vetergat met de standaard vetering en verplaats de kruisingen geleidelijk, zodat je de gevoelige plek ontwijkt. Sla indien nodig aan één kant een vetergat over.

Techniek 8: vetering voor een gevoelige achillespees

Een techniek om wrijving bij de hiel en spanning rond een geïrriteerde achillespees te verminderen.
Zo doe je het: trek de veters rond de middenvoet geleidelijk aan en laat ze ter hoogte van de wreef iets losser.