UTMB 2026: Ο Ben Dhiman νικητής σε μια υπερηχητική διοργάνωση, η Blandine L'Hirondel ηρωίδα

«Όταν έχω έναν στόχο στο μυαλό μου, κάνω τα πάντα για να τον πετύχω». Ο Ben Dhiman (Asics) είχε δείξει την απόλυτη αποφασιστικότητά του στη συνέντευξη που μας παραχώρησε πριν από αυτό το UTMB. Μια ατάκα που βγαίνει εύκολα, αλλά είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί στην πράξη. Όχι όμως για τον ψηλόλιγνο Αμερικανό, που δουλεύει ασταμάτητα στην προπόνηση και ολοκλήρωσε σήμερα ιδανικά μια προσπάθεια τεσσάρων ετών για να κατακτήσει το UTMB. Μετά από δύο εγκαταλείψεις, το 2023 και το 2024, και τη δεύτερη θέση πέρσι, ο Ben Dhiman δεν απογοητεύτηκε ποτέ. Συνέχισε να δουλεύει σαν τρελός, με μήνες που ξεπερνούσε τις 100 ώρες προπόνησης, και ανταμείφθηκε με το παραπάνω.

Αναρωτήθηκα: Να κόψω ρυθμό για να περιμένω λίγο κόσμο ή να τα ρισκάρω όλα;

Ελάχιστοι περίμεναν ότι το φράγμα των 19 ωρών θα έπεφτε τόσο εμφατικά από τον Αμερικανό. «Δεν σεβάστηκα καθόλου τη διαδρομή σήμερα», είπε ο νικητής, θέλοντας να δείξει ότι αντιμετώπισε κατά μέτωπο τα μονοπάτια και τα εμπόδια που βρέθηκαν στον δρόμο του, όλη τη νύχτα και την ημέρα. «Βρέθηκα ολομόναχος στις Les Contamines και αυτό με εξέπληξε», συνέχισε στη γραμμή του τερματισμού. «Τότε αναρωτήθηκα: να κόψω ρυθμό για να περιμένω λίγο κόσμο ή να τα ρισκάρω όλα;». Ο Dhiman επέλεξε τη δεύτερη λύση και η μοναχική, ριψοκίνδυνη κούρσα του, αφού ξεκίνησε τόσο νωρίς, τον οδήγησε στην κορυφή.

Οι ιδανικές συνθήκες του αγώνα σίγουρα τον βοήθησαν να πετύχει αυτή την εξωπραγματική επίδοση. Η διοργάνωση αποφάσισε να καθυστερήσει την εκκίνηση κατά δύο ώρες, ώστε οι 2.500 δρομείς να μη βρεθούν στη διαδρομή μέσα στις καταιγίδες. Η αλλαγή δυσκόλεψε τη διοργάνωση, καθώς ο τερματισμός του CCC συνέπιπτε πλέον με την εκκίνηση του UTMB, όμως αναμφίβολα ανακούφισε τους αθλητές.

© UTMB

© UTMB

© UTMB

© UTMB

Μετά από ψιλόβροχο στην εκκίνηση και στα πρώτα χιλιόμετρα, η νύχτα κύλησε ιδανικά, κάτω από μια λαμπερή πανσέληνο. «Φάνηκε στο Courmayeur, στο 81,3ο χιλιόμετρο, όπου οι αθλητές έφτασαν πολύ πιο φρέσκοι από άλλες χρονιές και υπήρξαν πολύ λιγότερες εγκαταλείψεις από το συνηθισμένο», σημείωσε ο Julien Chorier, Sport Director του αγώνα. Μοναδικός από τα μεγάλα φαβορί που λύγισε στον ιταλικό σταθμό ήταν ο Paul Cornut-Chauvinc (Asics). «Στα περάσματα είχε δροσιά, όχι όμως κρύο, και ήταν ιδανικές συνθήκες για τρέξιμο», εξήγησε ο Julien Chorier. Το περσινό χιόνι, ειδικά στο Grand Col Ferret, είχε εξαφανιστεί. Όλοι αυτοί οι παράγοντες πιθανότατα επέτρεψαν στους αθλητές να κινηθούν ταχύτερα. Ο Ben Dhiman, για παράδειγμα, ήταν 35 λεπτά γρηγορότερος από πέρσι στην ανάβαση του Grand Col Ferret.

© UTMB

© UTMB

© UTMB

© UTMB

Τρέχοντας μόνος μπροστά, ο Dhiman κατάφερε να κρατήσει σε απόσταση τον πρώτο διώκτη του, τον Baptiste Chassagne (On). Δεν κατάφερε ποτέ να ανοίξει διαφορά ασφαλείας, καθώς η απόσταση κυμαινόταν μεταξύ 20 και 30 λεπτών, ανάλογα με τη διαδρομή. «Είκοσι λεπτά δεν είναι τίποτα σε έναν ultra αγώνα. Φοβόμουν διαρκώς μήπως ο Baptiste με πλησιάσει».

Ήμουν ο καλύτερος από τους διώκτες

© UTMB

Ο Γάλλος ήταν κι αυτός συνεπής στο ραντεβού του. Αφού απουσίασε από το UTMB πέρσι, μετά τη δεύτερη θέση του 2024, και προτίμησε να αποκτήσει εμπειρία στα δύσκολα μονοπάτια της La Réunion, είχε στόχο να βελτιώσει το 20:22 του 2024 και να κατέβει τις 20 ώρες. Το πέτυχε με άνεση και ο αθλητής της On μπορούσε να πανηγυρίσει τη δεύτερη θέση σαν μικρή νίκη, καθώς ο Ben Dhiman ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστεί εκείνη την ημέρα.

Ωστόσο, ο Γάλλος υπέφερε από την αρχή μέχρι το τέλος, όπως εξήγησε στον τερματισμό: «Τα πρώτα 30 λεπτά του αγώνα με πήρε από κάτω. Αναρωτιόμουν τι έκανα εκεί, δεν είχα διάθεση, σαν η προετοιμασία να ήταν υπερβολικά τέλεια». Ευτυχώς, η άφιξη στο St Gervais, κοντά στο σπίτι του, του έδωσε νέα ενέργεια και τον επανέφερε αμέσως στη μάχη, μέσα από μια σκληρή προσωπική αναμέτρηση. «Αυτή τη θέση την κέρδισα με το σπαθί μου», είπε. «Ήταν δύσκολα από το Α ως το Ω. Πάλεψα με ό,τι είχα σήμερα, είμαι περήφανος που άντεξα και δεν τα παράτησα. Τερματίζω πίσω από τον Ben, που είναι πραγματικά ο αγαπημένος μου αθλητής. Με είχε διαλύσει πριν από έναν χρόνο στο Ventoux και το έκανε ξανά σήμερα. Ήταν ο καλύτερος σήμερα κι εγώ ήμουν ο καλύτερος από τους διώκτες…».

Χρειάστηκαν μόλις λίγα δευτερόλεπτα για να χάσει ο Baptiste την τρίτη θέση, εξαιτίας του εντυπωσιακού finish ενός ακόμη Αμερικανού, του Caleb Olson (Nike). Ο νικητής του Western States 2025 έμεινε διαρκώς στη διεκδίκηση και τελικά προσπέρασε τον Εκουατοριανό Joaquin Lopez στο τελευταίο τρίτο του αγώνα, προτού εντοπίσει τη σιλουέτα του Baptiste Chassagne στο τελευταίο χιλιόμετρο. Έτσι ο Olson ξόρκισε την κακοδαιμονία του στις διοργανώσεις της UTMB, καθώς τα τρία προηγούμενα χρόνια δεν είχε καταφέρει κάτι καλύτερο από τη 12η, τη 13η και τη 17η θέση στο CCC.

Πίσω τους, ο 25χρονος Virgile Moriset (Asics) έδειξε όλη την κλάση και το ταλέντο του στο πρώτο του UTMB. Ο πρώην ερασιτέχνης ποδηλάτης, που εντοπίστηκε από την Asics στο SaintéLyon 2024, διαχειρίστηκε άψογα την προσπάθειά του και τερμάτισε στην πολλά υποσχόμενη τέταρτη θέση, σε 19:00:23. Έτσι άφησε πίσω του τις τρεις εγκαταλείψεις σε τέσσερις αγώνες στη σεζόν του 2026. Άλλοι τρεις Γάλλοι μπήκαν στην πρώτη δεκάδα: ο Πυρηναίος Gautier Bonnecarrere (La Sportiva) στην έβδομη θέση, ο Antoine Charvolin (On) στην όγδοη, στο πρώτο του UTMB, και ο ακούραστος φούρναρης Yannick Noël (Inov8) στην ένατη.

Οι Αμερικανοί χρειάστηκαν 20 χρόνια για να ανεβάσουν έναν αθλητή στο ψηλότερο σκαλί του UTMB, με τον Jim Walmsley το 2023. Τώρα, μόλις τρία χρόνια μετά την πρώτη τους νίκη, έχουν πλέον και δεύτερο νικητή, αλλά και δύο αθλητές στο βάθρο της φετινής διοργάνωσης. Φαίνεται πως έχουν μάθει πλέον να διαχειρίζονται τις ιδιαιτερότητες αυτής της αλπικής διαδρομής.

Ένα παράδειγμα επιμονής που μπορεί να παρηγορήσει τους μεγάλους απογοητευμένους της ημέρας, όπως τον Théo Détienne (Brooks), ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενά του βρισκόταν στην καλύτερη κατάσταση της ζωής του, αλλά αναμένεται να τερματίσει πολύ μακριά από τους στόχους του, ή τον Vincent Bouillard (Hoka), που εγκατέλειψε μετά από 67 χλμ. Ο Julien Chorier σχολίασε: «Σε αυτό το επίπεδο, το να τρέξεις δύο 100 miles σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και να θέλεις να πρωταγωνιστήσεις και στους δύο αγώνες μοιάζει πλέον πραγματικά δύσκολο», αναφερόμενος στη νίκη του Bouillard στο Western States στα τέλη Ιουνίου. Ο GOAT Kilian Jornet είναι ο τελευταίος που πέτυχε αυτό το κατόρθωμα, κατακτώντας Western States και UTMB το ίδιο καλοκαίρι, το 2011.

© UTMB

© UTMB

© UTMB

© UTMB

Ο αγώνας των γυναικών χάρισε μια συγκλονιστική στιγμή, με την πολυαναμενόμενη νίκη της Γαλλίδας Blandine L’Hirondel (Kiprun). Παγκόσμια πρωταθλήτρια το 2022, νικήτρια στους δύο άλλους τελικούς της UTMB Mont-Blanc, στο OCC το 2021 και στο CCC το 2022, και νικήτρια στο Grand Raid de la Réunion το 2025, της έλειπε μόνο μία νίκη για να ολοκληρώσει ένα είδος Grand Slam του παγκόσμιου trail: αυτή στο UTMB. Εκεί είχε τερματίσει τρίτη το 2023. Δεν έχει, άλλωστε, επιλεγεί ποτέ για το Western States ή το Hardrock, τους δύο εμβληματικούς αγώνες του αμερικανικού trail.

Έφτασε στο Chamonix τραυματισμένη (διαβάστε τη συνέντευξή μας πριν από την εκκίνηση) και μάλιστα σκεφτόταν να ολοκληρώσει την καριέρα της μετά το Grand Raid de La Réunion. Η Blandine L’Hirondel έφτασε στα όριά της σε αυτή τη διοργάνωση, με το τελευταίο κομμάτι να εξελίσσεται μέσα στον πόνο, καθώς η λαγόνια αρτηρία της βασανίζει το αριστερό της πόδι όταν ανεβαίνει η ένταση.

Δεν ένιωθα ότι ανήκω στην κορυφή του αγώνα

Παρά τις δύο πτώσεις στην τελευταία κατηφόρα της La Flégère, η γιατρός αθλητιατρικής και γυναικολόγος κατάφερε να ολοκληρώσει τόσο το μαρτύριό της όσο και το όνειρό της: να κερδίσει το UTMB τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της. Μια Γαλλίδα δεν είχε πετύχει κάτι ανάλογο από το 2016, όταν νίκησε η Caroline Chaverot. «Δεν έχω πια δύναμη για να εκφράσω τη χαρά μου και να ευχαριστήσω αυτό το απίστευτο κοινό που με συνόδευσε σε όλη τη διαδρομή», είπε με κομμένη την ανάσα στον τερματισμό. «Όσο προχωρούσε ο αγώνας, τόσο αναρωτιόμουν τι έκανα στην κορυφή. Δεν ένιωθα ότι ανήκω εκεί», συνέχισε η αθλήτρια, που παρά τις επιτυχίες της δεν έκρυψε ποτέ την έλλειψη αυτοπεποίθησης. «Έλεγα στον εαυτό μου ότι κάποια στιγμή θα με προλάβαιναν». Ευτυχώς για εκείνη, αυτό δεν συνέβη ποτέ.

Ήταν μάλλον τώρα ή ποτέ για την Blandine, καθώς η Ruth Croft (Adidas) είχε επιστρέψει στην οικογένειά της στη Νέα Ζηλανδία τις ημέρες πριν από την εκκίνηση, ενώ η Αμερικανίδα Courtney Dauwalter (Salomon) εγκατέλειψε νωρίς, στο Lac Combal, στο 67ο χιλιόμετρο.

Οι απόντες έχουν πάντα άδικο, όμως η απουσία τους δεν μειώνει σε τίποτα την εμφάνιση της Blandine L’Hirondel, η οποία είχε απέναντί της ένα ιδιαίτερα δυνατό γκρουπ Αμερικανίδων. Πρώτη από αυτές ήταν η Rachel Entrekin (Norda). Την άνοιξη είχε προσπεράσει όλους τους άνδρες για να κερδίσει τη γενική κατάταξη στο Cocodona 250. Δεν υπήρχε, λοιπόν, λόγος να φοβηθεί την Blandine. Από νωρίς έγινε η βασική αντίπαλος της Γαλλίδας, η οποία κατάφερε να τη διατηρεί σε σεβαστή απόσταση, με προβάδισμα περίπου 40 λεπτών στο Champex-Lac, στο 127ο χιλιόμετρο.

© UTMB

© UTMB

© UTMB

© UTMB

© UTMB

Η άλλη Αμερικανίδα, η Careth Arnold (Altra), κρατούσε προσωρινά την τρίτη θέση, μέχρι να εμφανιστεί η συμπατριώτισσά της Emily Schmitz (Hoka), μετά την ανατολή του ήλιου, και να της την πάρει. Στην τελευταία κατηφόρα της Flégère, η Schmitz ήταν σαφώς πιο αποτελεσματική και γρήγορη, όμως η αντεπίθεσή της ήρθε ίσως λίγο αργά για να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση. Η Rachel Entrekin, σταθερή από την εκκίνηση, κράτησε τον ρυθμό της και τερμάτισε δεύτερη, 21 λεπτά πίσω από την Blandine L’Hirondel και 1:35 μπροστά από τη Schmitz.

© UTMB