Diagonale des Fous 2026: szczegółowa analiza legendarnej trasy na Reunionie
Diagonale des Fous, królewski dystans Grand Raid de La Réunion, pozostaje jednym z najbardziej wymagających, dzikich i fascynujących ultramaratonów górskich na świecie. W 2026 roku organizatorzy ponownie przygotowali morderczą trasę o długości blisko 181 kilometrów, prowadzącą z południa na północ wyspy, od plaż Oceanu Indyjskiego po legendarny Stade de La Redoute. Niekończące się podejścia, wyczerpujące zbiegi po wulkanicznych skałach, zawieszone nad przepaścią trawersy i duszna wilgoć. Oto trasa krok po kroku.
1. Start z południa: od gorączki Saint-Pierre po wysokogórskie pastwiska (km 0 ➔ km 55,6)
Wszystko zaczyna się na nadmorskiej promenadzie w Saint-Pierre (Ravine Blanche / Place Salahin). W ogłuszającej atmosferze, podkręcanej przez tłum mieszkańców Reunionu, zawodnicy ruszają bulwarem Hubert De Lisle w stronę dzielnicy Terre Sainte. Płaski i szybki początek pozwala rozciągnąć węża czołówek, zanim zacznie się pierwsza wspinaczka.
Już przy Chemin de la Croix Jubilé sceneria się zmienia: biegacze wbiegają na polne drogi prowadzące przez pola trzciny cukrowej. Podejście trwa aż do Domaine Vidot (km 14, 649 m), pierwszego dużego punktu kontrolnego i medycznego. Stamtąd trasa zagłębia się w wyżej położone partie wyspy, prowadząc szlakiem Foulées de la Fraise, a następnie przez wąwozy i lasy do Notre-Dame de la Paix (km 33,4, 1686 m).
Po stromym przejściu przez pastwiska Grande Ferme i ominięciu Piton Sec szlakami wulkanu trasa dociera do rejonu Nez de Bœuf, po czym opada w stronę Chalet des Pâtres. Następnie zawodnicy przekraczają drogę RN3 i docierają do pierwszego kluczowego punktu nocnego etapu: Mare à Boue (km 55,6, 1604 m).
2. Dach wyspy i zielone królestwo Salazie (km 55,6 ➔ km 80,6)
Po opuszczeniu Mare à Boue zaczyna się prawdziwa walka. GRR2 prowadzi zawodników długim i często bardzo błotnistym podejściem przez las wysokogórskich drzew o barwnych liściach aż do Coteau Kerveguen (km 65,1, 2187 m). Dalej trasa kieruje się ku najwyższemu punktowi zawodów: Croisée Coteau Kerveguen / Caverne Dufour (km 67,6), ocierając się o wysokość 2500 metrów u podnóża Piton des Neiges.
Potem przychodzi bezlitosny zbieg:
Cap Anglais (km 70,5): techniczny, zdradliwy i śliski odcinek, na którym trzeba zachować maksymalną czujność.
Gîte de Bélouve (km 76,4, 1502 m): przed zawodnikami otwiera się spektakularny widok na zielone ściany Cirque de Salazie.
Hell-Bourg (km 80,6, 995 m): pierwsza baza życia na trasie. Zawodnicy odbierają tu pierwszy pakiet z rzeczami, jedzą ciepły posiłek i korzystają z niezbędnej pomocy medycznej, zanim ponownie zagłębią się w dzikie serce wyspy.
3. Piekło i magia Cirque de Mafate (km 80,6 ➔ km 123,9)
Po opuszczeniu Salazie przez kładkę Bras Marron i osadę Mare d'Affouches trasa dociera do Plaine des Merles (km 93,8). To brama do legendarnego Cirque de Mafate, miejsca dostępnego wyłącznie pieszo albo z powietrza.
Do Mafate prowadzi majestatyczny Sentier Scout (km 96). Zawodnicy zbiegają szlakiem GRR3, przekraczają Bras Bémale i trawersują efektowną grań „Deux Fesses”, obecnie zabezpieczoną barierką. Dalej czeka seria wyjątkowo wymagających góra-dół:
Îlet à Bourse (km 104,4), przez kładkę Bras d'Oussy.
Grand Place les Bas (km 107,8) i strome podejście do Grand Place les Hauts.
Roche Ancrée (km 111,3), z przeprawą w bród przez Rivière des Galets i wyczerpującym podejściem zakosami do Roche Plate.
Roche Plate / Plateau Cerf (km 118,9).
Aby wydostać się z tej zielonej pułapki, trzeba stawić czoła najtrudniejszemu fragmentowi trasy: przejściu przez La Brèche i następującej po nim ścianie Ti Col / Maïdo (km 122,4). To niemal pionowe podejście trawersem po zboczu urwiska, prowadzące z wysokości 1200 m powyżej 2000 m.
4. W dół ku wybrzeżu (km 123,9 ➔ km 155,1)
Z Maïdo (km 123,9) długi, pozornie niekończący się zbieg przez lasy prowadzi biegaczy poza góry, do dzielnicy Sans Souci, a następnie do Îlet Savannah (km 140,5, druga baza życia).
Po mafatejskich emocjach zawodnicy ruszają na płaskowyż Halte-Là i Chemin Ratinaud (km 147,9). Tutaj zaczyna się Sentier de la Kalla, słynący ze śliskich skał i dusznego profilu, zanim trasa wyprowadzi biegaczy na zurbanizowany obszar La Possession (Place Festival, km 155,1).
5. Ostatnie wyzwania w drodze do La Redoute (km 155,1 ➔ km 180,8)
Nawet gdy do mety zostaje mniej niż 30 kilometrów, Grand Raid nadal nie odpuszcza:
Le Chemin des Anglais (Chemin Crémont) (km 155,1 ➔ km 164,5): historyczny szlak wyłożony dużymi, męczącymi i rozgrzanymi wulkanicznymi kamieniami prowadzi nad morzem aż do Grande Chaloupe.
Saint-Bernard i La Montagne (km 169): nieustanne podejście przez leśne ścieżki prowadzi do Colorado (km 173,8, 682 m), ostatniego dużego punktu kontrolnego.
Les Rampes de la Montagne i Belvédère de la Vigie (km 177,8): zawodnicy rozpoczynają stromy i techniczny finałowy zbieg, który prowadzi prosto do stolicy Reunionu.
Meta: Stade de La Redoute (km 180,8)
Po dziesiątkach godzin wysiłku, bólu i zachwytu wybawienie czeka na końcu tartanowej bieżni stadionu w Saint-Denis, przypieczętowując status „Survivora” Diagonale des Fous.
Więcej artykułów
Jak śledzić Diagonale des Fous 2026 na żywo?
Sprawdź, jak oglądać Diagonale des Fous 2026 na żywo 15 października: godziny startów i dostępne kanały transmisji.
wt., 13 października 2026
Diagonale des Fous 2026: kto może zastąpić Baptiste’a Chassagne’a i Blandine L’Hirondel?
Bez obrońców tytułu Diagonale des Fous 2026 zapowiada się na najbardziej otwartą od lat, a trasa została zmieniona i wydłużona.
pon., 12 października 2026
Grand Raid 2026: Blandine L’Hirondel, triumfatorka Diagonale des Fous 2025, wystartuje w Mascareignes
Blandine L’Hirondel, świeżo upieczona triumfatorka UTMB 2026, wraca na Reunion, by wystartować w Mascareignes (74 km, 3800 m D+).
wt., 6 października 2026