Τα αποτελέσματα της 25ης έκδοσης του Trofeo Nasego 2026

Με μήκος 21,5 km και 1.300 m θετικής υψομετρικής, η διαδρομή του Trofeo Nasego προσφέρει μεγάλη ποικιλία τερέν στους δρομείς. Η βασική δυσκολία είναι μια ανάβαση με περισσότερα από 700 m θετικής υψομετρικής, από το Ponte Vrenda έως το Rifugio Nasego, που βρίσκεται στα 1.300 m υψόμετρο.

Η ανηφόρα ξεκινά στο δέκατο χιλιόμετρο και γίνεται σταδιακά πιο απότομη μέχρι το καταφύγιο, στο 16ο χιλιόμετρο. Τα πρώτα δέκα χιλιόμετρα, σχετικά γρήγορα και κυματιστά, σε καλά μονοπάτια, μπορούν να δημιουργήσουν τις πρώτες διαφορές. Όλα όμως αλλάζουν όταν οι δρομείς μπαίνουν σε αυτή τη μεγάλη, σταθερή ανάβαση. Αν η ανηφόρα ευνοεί φυσικά τους ειδικούς στη θετική υψομετρική, τα τελευταία τέσσερα χιλιόμετρα της κατάβασης, με αρκετά τεχνικά περάσματα μέχρι τον τερματισμό στη Famea, μπορούν να δώσουν σε άλλους τύπους δρομέων την ευκαιρία να ξεχωρίσουν ή να καλύψουν τη διαφορά τους.

Για να κερδίσεις το Trofeo Nasego, πρέπει να είσαι ολοκληρωμένος αθλητής: να κινείσαι γρήγορα στα βατά τμήματα, να ανεβαίνεις αποτελεσματικά και να διαχειρίζεσαι τις τεχνικές καταβάσεις.

Δύο φαβορί ξεχώριζαν καθαρά στην εκκίνηση: οι Κενυάτες Patrick Kipngeno και Philemon Kiriago, αμφότεροι νικητές του αγώνα τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια. Ο ανταγωνισμός όμως ήταν ιδιαίτερα υψηλός, με έντονη παρουσία και των Ιταλών δρομέων.

Ο Kipngeno ξεκινούσε ως κάτοχος του ρεκόρ της διαδρομής, το οποίο είχε σημειώσει το 2022 με 1:30:46. Το ερώτημα ήταν αν η επίδοση αυτή θα άντεχε απέναντι σε τόσο ισχυρό ανταγωνισμό.

Ο Kiriago αποφάσισε να πάρει από νωρίς την πρωτοβουλία και πέρασε μπροστά. Στο έκτο χιλιόμετρο, στα Piani di Alone, προηγούνταν του συμπατριώτη του Κενυάτη Elija Kamau Kariuki, μιας από τις αποκαλύψεις της φετινής σεζόν του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ ένας ακόμη Κενυάτης, ο Michael Selelo Saoli, βρισκόταν στην τρίτη θέση.

© Marco Gulberti

© Marco Gulberti

© Marco Gulberti

© Marco Gulberti

Στο πέρασμα από το Pannelli, στο 11ο χιλιόμετρο, λίγο πριν από την έναρξη της μεγάλης ανάβασης προς το Rifugio Nasego, η πρώτη πεντάδα παρέμενε ίδια και οι διαφορές ήταν ελάχιστες. Όπως αναμενόταν, όλα θα κρίνονταν στην ανηφόρα… και στη συνέχεια στην κατάβαση.

Φτάνοντας στο Rifugio Nasego, ο Kipngeno, που βρισκόταν τότε στην πέμπτη θέση, είχε ήδη ανεβάσει ρυθμό και απείχε μόλις λίγα δευτερόλεπτα από τον πρωτοπόρο Kiriago. Paul Machoka, επίσης από την Κένυα, είχε ανέβει στην πέμπτη θέση.

Στην αρχή των τεσσάρων χιλιομέτρων της κατάβασης, μόλις ένα λεπτό χώριζε τους τρεις πρώτους, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

© Davide Vaninetti

Τελικά, ο Philemon Kiriago πέρασε πρώτος τη γραμμή τερματισμού στη Famea. Ο Κενυάτης επικράτησε σε 1:30:08, βελτιώνοντας κατά 38 δευτερόλεπτα το προηγούμενο ρεκόρ της διαδρομής, που ανήκε στον Kipngeno. Εκείνος κράτησε τη δεύτερη θέση, ενώ ο κενυατικός θρίαμβος ολοκληρώθηκε με την τρίτη θέση του Michael Saoli, ο οποίος άντεξε στην αντεπίθεση των Elijah Kariuki και Paul Machoka και κράτησε την τρίτη θέση στο βάθρο.

Ο Γάλλος Maël Henric (Salomon) κατέλαβε τη δέκατη θέση σε 1:39:05, ο Théodore Klein τη 12η, ο Corentin Capelier τη 13η, ο Mathieu Le Fur τη 18η και ο Jules Barriod την 24η.

Στις γυναίκες, η Κενυάτισσα Ruth Mwihaki Gitonga, πρωτοπόρος του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έμοιαζε δύσκολο να ηττηθεί, καθώς είχε κερδίσει όλους τους αγώνες της Classic απόστασης στους οποίους είχε συμμετάσχει φέτος. Αυτή τη φορά όμως είχε απέναντί της τη Γερμανίδα Nina Engelhard, την εν ενεργεία παγκόσμια πρωταθλήτρια του αγωνίσματος, έχοντας μάλιστα τερματίσει μπροστά από την Κενυάτισσα.

Η μονομαχία προμηνυόταν συναρπαστική, ιδιαίτερα με ένα τόσο δυνατό πεδίο, στο οποίο ξεχώριζαν η δις νικήτρια από την Αυστρία Andrea Mayr, η Βρετανίδα Kirsty Skye Dickson και οι Κενυάτισσες Miriam Chepkirui, Joyce Muthoni Njeru και Gloria Chebet.

Η Gitonga πήρε γρήγορα τα ηνία. Στο έκτο χιλιόμετρο, στα Piani di Alone, η Engelhard ήταν η βασική διώκτρια, ενώ οι Chepkirui, Njeru και Chebet συμπλήρωναν την πρώτη πεντάδα.

© Marco Gulberti

© Marco Gulberti

© Marco Gulberti

© Marco Gulberti

Πλησιάζοντας στη μεγάλη ανάβαση, στο πέρασμα από το Pannelli, στο 11ο χιλιόμετρο, η πρώτη πεντάδα παρέμενε ίδια, αν και η Chebet είχε περάσει μπροστά από τη Njeru.

Την προηγούμενη ημέρα, στον Vertical αγώνα, η Engelhard είχε δείξει ότι είχε ξαναβρεί όλη τη δύναμή της στην ανηφόρα μετά τον τραυματισμό της. Η Γερμανίδα έμοιαζε, επομένως, να διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα για αυτό το τμήμα της διαδρομής. Και η ανάβαση πράγματι ανακάτεψε την κατάταξη.

Η Gitonga έφτασε πρώτη στο Rifugio Nasego, στο 16ο χιλιόμετρο. Η Κενυάτισσα είχε κρατήσει προβάδισμα 22 δευτερολέπτων από την Engelhard.

Η Chepkirui παρέμενε τρίτη, αλλά πλέον βρισκόταν δύο λεπτά πίσω από το δίδυμο της κορυφής, γεγονός που έκανε μια ανατροπή πολύ δύσκολη.

Η Kirsty Skye Dickson είχε επίσης ανεβάσει ρυθμό στην ανηφόρα και είχε ανέβει στην τέταρτη θέση, λίγο περισσότερο από ένα λεπτό πίσω από την Chepkirui. Η Ιταλίδα Arianna Dentis, με καλά αποτελέσματα φέτος στους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Grossglockner και το Vauban, είχε ανέβει στην πέμπτη θέση. Η Andrea Mayr είχε επίσης κερδίσει έδαφος και βρισκόταν στο γκρουπ των διωκτριών στην κορυφή.

© Davide Vaninetti

Η μεγάλη τελική κατάβαση αποδείχθηκε τελικά ακόμη πιο καθοριστική στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άνδρες. Η Engelhard δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά και η Ruth Mwihaki Gitonga κέρδισε σε 1:47:06, με προβάδισμα 27 δευτερολέπτων από τη Γερμανίδα, η οποία τερμάτισε δεύτερη σε 1:47:33. Η Chepkirui κράτησε την τρίτη θέση. Η Dentis συνέχισε την προσπάθειά της μέχρι τον τερματισμό και πήρε την τέταρτη θέση, μπροστά από την Chebet, που ήταν πέμπτη.

Από τις Γαλλίδες, η Céline Jeannier κατέλαβε τη 18η θέση, η Cristel Dewalle την 22η, η Rosalie Georges την 25η και η Elise Guillo την 31η.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο ορεινού τρεξίματος κατευθύνεται πλέον στην Πολωνία, στις 19 Σεπτεμβρίου, για τον τελευταίο αγώνα μεγάλης απόστασης του 2026, το Maraton Trzech Jezior (Three Lakes Marathon).