Trail des Templiers: στην καρδιά της άγριας μαγείας των Causses

Το Festival des Templiers χρωστά την ύπαρξή του στους «ξαδέλφους» μας από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μετά τα ρεπορτάζ τους στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1991, όπου κάλυψαν το Western States στην Καλιφόρνια και το Leadville 100 στο Κολοράντο, η δημοσιογράφος Odile Baudrier και ο φωτογράφος Gilles Bertrand ήταν από τους πρώτους στη Γαλλία που έδωσαν ώθηση σε αυτή τη νέα αγωνιστική μορφή. Δεν λεγόταν ακόμη trail, όμως τις επόμενες δεκαετίες θα γνώριζε την εκρηκτική ανάπτυξη που βλέπουμε σήμερα.

Το 1995, στην καρδιά του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου Grands Causses του Aveyron, ο Gilles και η Odile διοργάνωσαν την πρώτη έκδοση μιας διοργάνωσης πρωτόγνωρης για τη Γαλλία, εκτός των Άλπεων: έναν αγώνα αποκλειστικά σε μονοπάτια, μια άγρια και αυθεντική περιπέτεια με ημιαυτονομία. Ήταν η απαρχή μιας νέας πρακτικής που δεν είχε ακόμη όνομα: το trail. Και η αρχή της επιτυχημένης ιστορίας του Trail des Templiers.

© Αρχείο Templiers

Η πρώτη έκδοση των Templiers ξεκίνησε από το Sainte-Eulalie-de-Cournon. Υπήρχε μόνο μία απόσταση στο πρόγραμμα, ήδη 80 km, και ο ταχύτερος από τους 500 πρωτοπόρους κέρδιζε ένα σακί βοσκού. Πολύ μακριά από τα 69.000 ευρώ σε χρηματικά έπαθλα που θα μοιραστούν οι νικητές της διοργάνωσης του 2026. Άλλες εποχές, άλλα ήθη.

© Αρχείο Templiers

© Αρχείο Templiers

© Αρχείο Templiers

© Αρχείο Templiers

© Αρχείο Templiers

Δύο χρόνια αργότερα, ο αγώνας μεταφέρθηκε στο Nant, ένα μικρό χωριό 400 κατοίκων, που σύντομα αποδείχθηκε πολύ μικρό για μια διοργάνωση η οποία μεγάλωνε ασταμάτητα. Στα δεκαπέντε χρόνια στο Nant, πάντως, γράφτηκαν μερικές από τις πιο λαμπρές σελίδες του θρύλου των Templiers.

Το 2010, η διοργάνωση, που πλέον είχε εξελιχθεί σε Festival des Templiers, μετακόμισε για ακόμη μία φορά, στο Millau. Εκεί μπορούσε να φιλοξενήσει χωρίς περιορισμούς το πλούσιο πρόγραμμά της: 16 αγώνες, από τις παιδικές διαδρομές έως τα 100 km, με μαραθώνιο trail και μικρότερες αποστάσεις, για κάθε επίπεδο, από τον αρχάριο έως τον ειδικό στις υπεραποστάσεις, αλλά και για γυναίκες και αθλητές προσαρμοσμένου αθλητισμού.

© Greg Alric

© Guillaume Larras

© Greg Alric

Η οργανωτική ομάδα έχει δημιουργήσει μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα και ανανεώνει σχεδόν κάθε χρόνο τις διαδρομές, αναδεικνύοντας τα γύρω Causses. Από τα αγροκτήματα των Causses και τα καρστικά πεδία, μέχρι τους εντυπωσιακούς βράχους και τα απομονωμένα χωριά, ο αγώνας προσφέρει μια άγρια περιπλάνηση σε ένα προστατευμένο τοπίο. Η ferme du Cade, ο σταυρός του Paulhe, η Grotte du Hibou, τα φαράγγια της Dourbie και η Pouncho d'Agast είναι μερικά μόνο από τα αξέχαστα, θρυλικά σημεία των διαδρομών.

Προγραμματισμένος στο τέλος της σεζόν, συχνά την ίδια περίοδο με το Grand Raid de La Réunion, ο αγώνας των Templiers είναι ο ιδανικός τρόπος για να κλείσει η χρονιά του trail, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους παθιασμένους δρομείς.

Ο εμβληματικός αγώνας, το Grand Trail des Templiers, μήκους περίπου 80 km με 3.500 m θετικής υψομετρικής, έκανε γνωστή τη διοργάνωση σε όλο τον κόσμο. Όλα τα μεγάλα ονόματα του trail, παλαιότερα και σύγχρονα, έχουν προσθέσει αυτή τη διαδρομή στο παλμαρέ τους. Ανάμεσά τους ο πρωτοπόρος Patrick Renard, με δύο νίκες, οι Gil Besseyre και Vincent Delebarre, επίσης με δύο νίκες, ο Νεπαλέζος Dawa Sherpa, ο Ελβετός Christophe Jaquerod, η Γαλλίδα Karine Herry, εννέα φορές νικήτρια του Grand Trail des Templiers, αλλά και νικήτρια του UTMB το 2006 και της Diagonale des fous το 2006 και το 2011.

© Yves-Marie Quémener

Μια ακόμη εμβληματική μορφή του αγώνα είναι ο Γάλλος Thomas Lorblanchet, ο οποίος με τέσσερις νίκες κρατά μέχρι σήμερα το ρεκόρ. Αξέχαστος παραμένει ο τερματισμός του το 2011, στη δεύτερη θέση πίσω από τον Βρετανό Andy Symonds, χέρι χέρι με τον Thierry Breuil. Ο τελευταίος είχε προλάβει, μετά την τελευταία κατηφόρα προς τον τερματισμό, να φορέσει τα αξεσουάρ του Ναΐτη: σπαθί, κράνος και ασπίδα.

Από τη δεκαετία του 2010, καθώς το peloton γινόταν όλο και πιο διεθνές, οι ξένοι αστέρες άρχισαν να γνωρίζουν τη γοητεία των Causses και να δίνουν σκληρές μάχες με τους κορυφαίους Γάλλους και Γαλλίδες.

Οι Benoît Cori και Sébastien Spehler, με δύο νίκες ο καθένας, και η Maud Gobert παρέδωσαν τη δάφνη στην Ισπανίδα Núria Picas, στις Νεοζηλανδές Ruth Croft και Caitlin Fielder, στον Βρετανό Jonathan Albon, με δύο νίκες, στον Αμερικανό Jim Walmsley το 2022, αλλά και στους Thomas Cardin, Pierre Livache, Julie Roux και Camille Bruyas.

Παρά τις προσεγγίσεις μεγάλων εταιρειών αθλητικών διοργανώσεων, οι Templiers παρέμειναν πεισματικά ανεξάρτητοι. Σήμερα εξακολουθούν να αποτελούν οικογενειακή υπόθεση, με τα παιδιά των Odile Baudrier και Gilles Bertrand, την Anaïs και τον Kevin, να βρίσκονται στη διοργάνωση από μικρή ηλικία. Ο Kevin είναι πλέον συνδιευθυντής και υπεύθυνος συνεργασιών και ανάπτυξης.

© Cyrille Quintard

• Grand Trail des Templiers - 80 km / 3.500 m D+

Η εκκίνηση από το Millau είναι μοναδική και γεμάτη συγκίνηση μέσα στη μαύρη νύχτα, που φωτίζεται μόνο από καπνογόνα. Το peloton των 2.500 δρομέων απλώνεται σταδιακά, κυρίως στη σκληρή ανηφόρα του Carbassas, φαρδιά αλλά πολύ απότομη, που ανεβάζει τους δρομείς στην κορυφή του Causse Noir.

Η διαδρομή συνεχίζεται σε όμορφους δασικούς δρόμους, περνώντας από τα Betpaumes, Le Sonnac και La Tour. Ακολουθεί κατηφόρα πάνω από το Peyreleau, ψηλά πάνω από την κοιλάδα του Tarn, με το πρώτο μονόπατο και τον πρώτο σταθμό ανεφοδιασμού, κάτω από τα χειροκροτήματα χιλιάδων θεατών.

Η δεύτερη μεγάλη δυσκολία είναι η πορεία κατά μήκος της Jonte προς το ερημητήριο St-Michel, το παρεκκλήσι St-Jean-des-Balmes και το χωριό των Causses, St-André-de-Vézines.

Στη συνέχεια, η διαδρομή κατευθύνεται νότια προς το Montméjean, τους βράχους του Rajol και το Roquesaltes με τη χαρακτηριστική αψίδα του, πριν από την ανάβαση στο Larzac: αιωνόπυξοι, μονά μονοπάτια πάνω από το κενό και εντυπωσιακά περάσματα πάνω από τα βράχια του Pompidou.

Οι δρομείς διασχίζουν την κοιλάδα της Dourbie από τους βράχους της La Clapade, κατεβαίνουν από το Roubelier προς το Massebiau και ολοκληρώνουν τη διαδρομή στο Causse Noir.

Ακολουθούν η τεχνική κατηφόρα του CAF, η ανάβαση στη βραχώδη μύτη της Pouncho d'Agast από το Faux Monnayeur, η Grotte du Hibou και, τέλος, η αψίδα της χαράς και της λύτρωσης στο Millau.

• Endurance Trail - 100 km / 4.000 m D+

Στο πρόγραμμα βρίσκονται τρία Causses, το Causse Noir, το Causse Méjean και το Larzac, καθώς και τρεις κοιλάδες, η Dourbie, η Jonte και ο Tarn. Η διαδρομή περνά επίσης από πολλά μικρά χωριά των Causses και μεσαιωνικούς οικισμούς: Peyreleau, Le Rozier, Le Truel, St-André-de-Vézines, Montméjean, La Roque Ste-Marguerite, Pierrefiche και Mas de Bru.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά ποικιλόμορφη διαδρομή, όπου τα μονά μονοπάτια δημιουργούν την αίσθηση ότι χάνεσαι σε έναν ανέγγιχτο κόσμο.

Όλα ξεκινούν με μια μεγάλη διάσχιση του Causse Noir, 20 km για «ζέσταμα» και για να απλωθεί σωστά το peloton χωρίς μποτιλιάρισμα.

Στη συνέχεια, η διαδρομή κινείται στο επιβλητικό τοπίο των φαραγγιών του Tarn και από το Balcon du Vertige κατηφορίζει προς τον οικισμό Le Truel, στην κοιλάδα της Jonte. Ακολουθεί νέο τμήμα από τη La Planque, η ανάβαση στο Espaliès και κατόπιν η κατάβαση προς το ερημητήριο St-Michel.

Η διαδρομή ενώνεται με εκείνη του Intégrale και συνεχίζει από την αριστερή όχθη, στην κορυφή των βράχων που δεσπόζουν πάνω από την κοιλάδα της Jonte, σε ένα πολύ τεχνικό μονοπάτι όπου ο ρυθμός πέφτει, παρότι η υψομετρική δεν είναι μεγάλη. Στο περίφημο προϊστορικό Champignon, οι δρομείς κατευθύνονται προς το ιστορικό παρεκκλήσι St-Jean-des-Balmes και το φιλόξενο St-André-de-Vézines, όπου βρίσκεται ο τέταρτος σταθμός ανεφοδιασμού.

Το Montméjean ακολουθεί σύντομα, μετά η ανάβαση στο Roquesaltes και η τεχνική κατάβαση προς τη La Roque Ste-Marguerite από τη χαράδρα του Riou Sec. Έπειτα, πορεία προς το Millau από τα βράχια του Larzac. Ένα εντυπωσιακό φινάλε, ακόμη και μέσα στη νύχτα, πάνω από την κοιλάδα της Dourbie, που πρέπει να κατέβεις και να ξανανέβεις στο Massebiau για να φτάσεις στο Cade. Τελευταία, η πλέον εμβληματική κατάβαση περνά από τη Grotte du Hibou.

• Marathon des Causses - 33 km / 1.550 m D+

Μια ισορροπημένη, αλλά σε σημεία άγρια και τεχνική διαδρομή, που ανοίγει διάπλατα την πόρτα του trail και γεννά όνειρα για μεγαλύτερες περιπέτειες. Το Causse Noir αποκαλύπτεται στους δρομείς που ξεκινούν πάνω από τους μεγάλους βράχους με θέα στις κοιλάδες, μέσα από εκτεταμένα δάση κωνοφόρων και αμέτρητες χαράδρες που αυλακώνουν το οροπέδιο. Στη συνέχεια, μεγάλοι δασικοί δρόμοι οδηγούν στα ομορφότερα τεχνικά μονοπάτια πάνω από την κοιλάδα του Tarn, προς το Roc Pointu και την όμορφη κατηφόρα για τη Cresse.

Από εκεί, η διαδρομή ανεβαίνει ξανά στο οροπέδιο από τη χαράδρα της Cresse και περνά από τα όμορφα μονοπάτια των Canoles, πριν βγει στους δασικούς δρόμους προς το Lauglanou και κατηφορίσει στα βράχια της Dourbie. Ακολουθούν η κατάβαση προς το Massebiau και η τεχνική ανάβαση από το Rocher Troué. Αξέχαστη διαδρομή. Τα μονοπάτια είναι αμμώδη και πετρώδη, γεμάτα παγίδες και τεχνικές απαιτήσεις. Το Causse έχει τον πρώτο λόγο και ο trailer πρέπει να το τιθασεύσει. Το φινάλε κινείται πάνω στα βράχια, ψηλά αλλά χωρίς κίνδυνο, με το Viaduc de Millau στο φόντο.

• L’intégrale des Causses - 60 km / 2.600 m D+

Η εκκίνηση γίνεται στην καρδιά του πανέμορφου χωριού Peyreleau, γνωστού στους Templiers, καθώς εκεί βρίσκεται ο πρώτος σταθμός ανεφοδιασμού του Grand Trail, που την Κυριακή του αγώνα σφύζει από ζωή. Η διαδρομή ξεκινά με έναν μικρό κύκλο πάνω από το χωριό, ώστε να απλωθεί το peloton, πριν ακολουθήσει τον όμορφο δρόμο κατά μήκος της Jonte. Αξίζει να απολαύσει κανείς αυτά τα δύο χιλιόμετρα στην κοιλάδα και να θαυμάσει τις τεράστιες μορφές των βράχων του Causse Méjean που ξεπροβάλλουν μέσα από το σκοτάδι.

Έπειτα αρχίζει η γνωστή ανάβαση προς το ερημητήριο St-Michel, για να ανέβει η διαδρομή στο Causse Noir και να ακολουθήσει το εξίσου διάσημο μονοπάτι των βράχων. Με το πρώτο φως, προσφέρει εξαιρετική θέα στην κοιλάδα της Jonte. Στο ύψος του προϊστορικού Champignon, ο αγώνας κατευθύνεται στο St-André-de-Vézines, περνώντας από το παρεκκλήσι St-Jean-des-Balmes και όμορφους δασικούς δρόμους όπου ο δρομέας βρίσκει ξανά τον ρυθμό του.

Ακολουθεί η κλασική διαδρομή του Intégrale, με La Roujarie, St-André, Montméjean, Roquesaltes και La Roque, πριν από το τμήμα του Larzac. Το φινάλε παραμένει ίδιο: πλήρης κατάβαση προς το Massebiau από τη χαράδρα του Roubelier, ανάβαση στο Cade και, φυσικά, πέρασμα από το ψηλότερο σημείο του αγώνα, την Pouncho d'Agast, πριν από την τελική έφοδο προς τον τερματισμό και τη Grotte du Hibou.

• La Rock’Voizine - 50,5 km / 1.834 m D+

Η νέα προσθήκη του προγράμματος για το 2026. Στο πνεύμα του L’intégrale des Causses και του Marathon du Larzac, είναι η τρίτη διάσχιση του Festival. Πρόκειται για μια πλήρη διαδρομή στο Causse Noir, με εκκίνηση από το Saint-André-de-Vézines, χωριό που φιλοξενεί τους Templiers εδώ και δεκαέξι χρόνια με αυθεντική γνώση των Causses. Η Rock’Voizine είναι σχετικά προσιτή, με λογική υψομετρική και ηπιότερο προφίλ από τις υπόλοιπες αποστάσεις των Templiers. Περιλαμβάνει τα Montméjean, τους βράχους του Rajol και το Roquesaltes, τους βράχους του Caoussou, καθώς και τους βράχους της Boffi με το περίφημο Boîte aux Lettres.

Με άλλα λόγια, καθαρό Causse Noir στο πιο τεχνικό του κομμάτι, με ενδιάμεσες ζώνες μετάβασης στους δασικούς δρόμους που συνδέουν τα Montplo, Maubert, Longuiers, Monna και Lauglanou, πριν από την τελική κατάβαση του Carbassas.

• Marathon du Larzac - 35 km / 1.450 m D+

Ο Marathon du Larzac ξεκινά από τον οικισμό La Salvage, ένα πραγματικό καταφύγιο ηρεμίας, στους πρόποδες αυτής της περιοχής των Causses και της παλιάς εκκλησίας των Ναϊτών. Η διαδρομή αρχίζει με έναν μικρό κύκλο γύρω από την περιοχή και στη συνέχεια κατευθύνεται προς το Pierrefiche. Επιστρέφει στη La Salvage για τον σταθμό ανεφοδιασμού και μετά κατηφορίζει στην όμορφη χαράδρα του Laumet, πριν από την ανάβαση στα βράχια της La Clapade.

Στη χαράδρα του Font Longue, η διαδρομή κατηφορίζει μέχρι το μονοπάτι που ακολουθεί τη Dourbie για 1,5 km, πριν συναντήσει ένα παλιό κοινοτικό μονοπάτι που ανεβαίνει ξανά στο Larzac από το Grand Camp, με 350 m θετικής υψομετρικής. Στη ferme de Mas de Bru, αρχίζει η κατάβαση προς το Massebiau από τη χαράδρα του Roubelier.

Το φινάλε παραμένει ίδιο: απότομη, άμεση ανάβαση στο Causse Noir προς τη ferme du Cade, με 480 m θετικής υψομετρικής, και τον παραδοσιακό πλέον σταθμό ανεφοδιασμού στο όμορφο ποιμνιοστάσιο. Έπειτα, πορεία προς την Pouncho, τα βράχια της και το σημείο πανοραμικής θέας. Μια σύντομη ματιά αρκεί, γιατί έφτασε ήδη η ώρα της διάσημης κατάβασης προς το Millau, με πέρασμα από τη Grotte du Hibou.

• La Boffi Fifty - 46,5 km / 2.005 m D+

Μια ενδιάμεση απόσταση για όσους θέλουν να δοκιμαστούν πριν περάσουν στο Intégrale ή στους Templiers. Προσοχή: το φινάλε είναι πολύ τεχνικό και άγριο, ο μέσος ρυθμός χαμηλός και απαιτείται καλή φυσική κατάσταση. Ο αγώνας του Σαββάτου ακολουθεί αρχικά τη βατή και γρήγορη διαδρομή του Marathon des Causses, πριν προστεθεί ένας ιδιαίτερα τεχνικός και άγριος κύκλος στο τοπίο των μεγάλων βράχων της Boffi.

Μετά από δύο χιλιόμετρα ασφάλτου προς τον οικισμό Carbassas, αρχίζει η δυνατή ανηφόρα που οδηγεί στην κορυφή του Causse Noir. Από εκεί, μια όμορφη διάσχιση προς τα βόρεια καταλήγει στην άκρη του Roc Pointu και στην τεχνική κατάβαση προς το χωριό La Cresse.

Η διαδρομή ανεβαίνει ξανά από μια βαθιά κοιλάδα, με περάσματα στην κορυφή μέσα από στενές, βραχώδεις canoles. Πίσω στο οροπέδιο, οι δασικοί δρόμοι, συχνά αμμώδεις, επιτρέπουν σε όσους θέλουν να ανοίξουν το διασκελισμό τους να τρέξουν. Εδώ κυλάς, είναι εύκολο, απολαμβάνεις τον αγώνα.

Μετά το Lauglanou, οι δρομείς κατευθύνονται προς το Longuiers και τους μεγάλους βράχους της Boffi, πάνω από τα φαράγγια της Dourbie. Είναι πραγματικό ορεινό παιχνίδι, σε μονοπάτια χαρακτηριστικά των Grands Causses. Εδώ αλλάζει ο κόσμος: πολύ τεχνικό, πετρώδες, άγριο. Η διαδρομή κινείται διαρκώς κάτω από τους βράχους. Χρειάζεται σίγουρο πάτημα.

Εδώ τρέχεις λίγο και δύσκολα. Η πρόοδος είναι αργή. Αλλά το τοπίο και το terrain de jeu αποζημιώνουν. Είναι διαδρομή για trailers που θέλουν να μπουν με το κεφάλι στο τεχνικό πεδίο. Μετά την κατάβαση από τη χαράδρα του Monna, η διαδρομή ανεβαίνει στη ferme du Cade για ανεφοδιασμό και μπαίνει στο κλασικό φινάλε, μέσα στο εντυπωσιακό σκηνικό της Pouncho d'Agast και του τεράστιου βραχώδους στεφανιού της.