Gordy Ainsleigh, de man die te voet finishte

Op 3 augustus 1974 start Gordy Ainsleigh in de Western States Trail Ride, een endurancewedstrijd voor paarden die ook bekendstaat als de Tevis Cup. Zonder paard besluit hij het parcours te voet af te leggen. 23 uur en 42 minuten later bereikt hij de finish. Zijn prestatie ligt enkele jaren later aan de basis van de Western States Endurance Run, inmiddels een van de grote klassiekers van de ultratrailwereld.

De prestatie van Gordy Ainsleigh

Om 4.50 uur op 3 augustus 1974 verlaat Gordy Ainsleigh de omgeving van Squaw Valley, enkele minuten voor de paarden. Dat jaar staan 198 ruiters en hun paarden aan de start van de Tevis Cup. Ainsleigh is alleen en te voet, nadat hij in 1973 met zijn paard had moeten opgeven. Tien minuten later beginnen ook de ruiters aan hun tocht door de bergen. De wedstrijd werd in 1955 opgericht door zakenman Wendell Robie (zie foto hieronder) en is de oudste endurancewedstrijd voor paarden. Het parcours verbindt de omgeving van Lake Tahoe met Auburn, via de paden van de Sierra Nevada, en moet binnen 24 uur worden afgelegd.

De paarden worden onderweg gecontroleerd en moeten geschikt worden bevonden om verder te gaan. Ainsleigh kent die wereld door en door. In 1971 en 1972 voltooide hij de Tevis Cup al te paard. Maar op 3 augustus 1974 wordt hij de eerste loper die het parcours binnen 24 uur aflegt. Belangrijker nog: hij inspireert een van de bekendste wedstrijden ter wereld, de Western States 100-Mile Endurance Run.

Andere lopers hadden het parcours al te voet afgelegd, maar hun tijden konden niet tippen aan die van Gordy. In 1972 waagden twintig militairen zich aan de Western States Trail. Zeven van hen bereikten Auburn, maar deden daar 45 tot 47 uur over. Gordy slaagde erin de tijdslimiet voor de paarden te respecteren. In 1977 krijgt de erfenis van Ainsleigh vorm: veertien lopers uit vier staten nemen deel aan de eerste officieel georganiseerde Western States Endurance Run, die nog altijd gelijktijdig met de Tevis Cup wordt gehouden. Slechts drie mannen bereiken Auburn.

Wendell Robie, oprichter van de Tevis Cup

Een zorgvuldig voorbereid plan

In tegenstelling tot sommige verhalen die de geschiedenis van Gordy Ainsleigh mooier maken, bijvoorbeeld door te vertellen dat hij na het uitvallen van zijn paard besloot de wedstrijd te voet voort te zetten, was zijn plan grondig voorbereid. Ainsleigh had al in 1973 deelgenomen aan de Castle Rock 50. Hij liep de marathon onder de drie uur. Het was Drucilla Barner, de eerste vrouw die de Tevis Cup won en destijds secretaris van de wedstrijdorganisatie, die Gordy Ainsleigh aanmoedigde om het lange parcours te proberen. Sinds zijn opgave in 1973 had hij immers geen paard meer dat geschikt was voor de wedstrijd.

Ainsleigh kent de trails. Om binnen 24 uur te finishen moet hij gemiddeld iets meer dan 6 kilometer per uur afleggen. Beklimmingen in de Sierra Nevada, steile afdalingen, canyons, hitte en lange geïsoleerde passages vormen nu al de ingrediënten die de Western States later beroemd zullen maken. Van de verzorgingsposten van een moderne ultrawedstrijd kan Ainsleigh nog geen gebruikmaken, maar hij had zijn poging zorgvuldig voorbereid. Zo had hij vooraf flessen sportdrank langs het parcours neergezet.

Drieëntwintig uur en 42 minuten na zijn start bereikt Gordy Ainsleigh de finish. De Western States beschouwt die dag sindsdien als de eerste editie uit haar geschiedenis: één starter, één finisher. Op de officiële website van de Western States Endurance Run wordt die erfenis dan ook geëerd.

Een passie die nog altijd leeft

Hoewel Gordy Ainsleigh niet de uitvinder van de ultratrail is, legde hij die dag de lat zo hoog dat zijn prestatie opvallend modern aandoet. Ook zijn voorbereiding en oog voor detail. De militairen die eerder dezelfde afstand probeerden, deden er twee keer zo lang over.

Deze liefhebber van natuur en sport, die daarnaast arts is, deelt een kenmerk met Kilian Jornet: hij groeide op in de bergen, kent de hardheid ervan en zoekt boven alles zijn grenzen op. Ainsleigh gold bovendien als een van de beste ruiters van het Amerikaanse circuit, nog voordat hij bekend werd op de trails en uitgroeide tot een icoon van het hardlopen.

Gordy blijft een geliefde persoonlijkheid bij natuur- en trailliefhebbers. Zijn glimlach en instelling blijven inspireren, ook al doet hij nog altijd aan wedstrijden mee. Op 79-jarige leeftijd blijft hij wedstrijden lopen, al kan hij tot zijn grote spijt geen 100 miles meer afleggen. In 2026 noteerde een journalist van Outside deze uitspraak van de man die ooit te voet aan een paardenwedstrijd deelnam: « Het maakt me vooral somber omdat ik het niet meer kan. Ik zou het zo graag nog eens doen ». Hij is nog altijd vrijwilliger bij de Western States. Als je hem tegenkomt, maak dan een foto!

Gordy Ainsleigh, de man die te voet finishte

De prestatie van Gordy Ainsleigh

Een zorgvuldig voorbereid plan

Een passie die nog altijd leeft

Meer artikelen