Ο Elhousine Elazzaoui πήρε τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο στη Golden Trail World Series με νίκη στον τελικό του Muju Trail

Ο Μαροκινός Elhousine Elazzaoui (NNormal) έκανε ιστορική εμφάνιση στον τελικό της Golden Trail World Series, που διεξήχθη στο Muju Trail, στη Νότια Κορέα. Κατέκτησε τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο στο τουρ, έχοντας επικρατήσει για τέταρτη φορά φέτος (μετά τις νίκες στο Zegama-Aizkorri, στο Ledro Sky Trentino και στο Salomon Pitz Alpine Glacier), σε μία από τις πιο τεχνικές και απαιτητικές διαδρομές που έχουν προταθεί ποτέ: 28,65 χλμ. και 2.313 μ. D+. Με αυτό το νέο στέμμα γίνεται ο πιο τιτλούχος αθλητής στην ιστορία της σειράς και επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά τη ξεχωριστή σχέση του με τον θεσμό.

Ο Κενυάτης Patrick Kipngeno (Run2gether On Trail) τερμάτισε δεύτερος τόσο στον αγώνα όσο και στη γενική κατάταξη, ενώ ο συμπατριώτης του Timothy Kibett (Salomon) συμπλήρωσε το βάθρο. Πολύ δυσκολότερη μέρα είχε ο Κενυάτης Philemon Kiriago (Run2gether On Trail). Πρωτοπόρος στη γενική πριν από τον τελικό, δεν κατάφερε να τερματίσει καλύτερα από ενδέκατος, έχασε κάθε ελπίδα να κρατήσει την πρώτη θέση και υποχώρησε στην τρίτη της τελικής κατάταξης.

Ο Elazzaoui ανατρέπει τον τελικό περνώντας στην επίθεση

Ο ανδρικός τελικός ξεκίνησε μέσα στη βροχή. Παρά τις δυσκολίες της διαδρομής, τα πρώτα χιλιόμετρα ήταν τα πιο τρεχάμενα της ημέρας, με ένα φαρδύ μονοπάτι που οδηγούσε τους δρομείς προς το Seolcheonbong, πριν μπουν στα πιο τεχνικά τμήματα.

Ο Kiriago, πρωτοπόρος της γενικής, πήρε την πρωτοβουλία στα πρώτα μέτρα της ανάβασης, όμως η μοναχική του απόδραση τελείωσε γρήγορα. Σχηματίστηκε μια μικρή ομάδα κορυφής με τους τρεις διεκδικητές του τίτλου. Ο Kipngeno ωστόσο δεν έδειχνε άνετος και σταμάτησε για λίγο, πρώτο σημάδι ότι η κρίσιμη μάχη δεν ξεκινούσε όπως ήλπιζε.

© © GTWS / Koastal Forest

Καθώς η κλίση αυξανόταν, η ομάδα τεντώθηκε. Ο Μεξικανός Brayan Rodríguez και ο Αμερικανός Taylor Stack (Brooks) πήραν το προβάδισμα, με τον Kiriago, τον Ισπανό Alain Santamaría (X-Bionic Integrity) και τους τρεις εκπροσώπους της Salomon, τον Ελβετό Joey Hadorn και τους Κενυάτες Ezekiel Rutto και Samwel Kiprotich, λίγα δευτερόλεπτα πίσω.

Ο αγώνας όμως ήταν μακριά από το να κριθεί. Στο τμήμα που ενώνει το Seolcheonbong με το Hyangjeokbong, γύρω στα 1.600 μ. υψόμετρο και στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής, μια νέα επιτάχυνση διέλυσε την ομάδα. Αυτή τη φορά επιτέθηκε ο Elazzaoui. Ξέροντας ότι μόνο μια νίκη θα κρατούσε ζωντανές τις ελπίδες του για τρίτο τίτλο στη γενική, ο Μαροκινός έπαιξε πολύ πιο επιθετικά απ' ό,τι συνήθως και με μια αποφασιστική κίνηση έμεινε μόνος στην κορυφή.

© © GTWS / Koastal Forest

Όταν έφτασε στο Hyangjeokbong, γύρω στο 6,5ο χιλιόμετρο, ο Elazzaoui είχε ήδη περίπου ένα λεπτό διαφορά από την ομάδα των διωκτών, που αποτελούνταν από τους Stack, Rodríguez, Kibett, Hadorn, Santamaría και τον Κενυάτη Michael Selelo Saoli (Run2gether On Trail). Πιο πίσω, οι Kiriago και Kipngeno είχαν ήδη πάνω από ενάμιση λεπτό καθυστέρηση. Τα προβλήματα του Kipngeno συνεχίζονταν, ενώ το προβάδισμα του Kiriago στη γενική άρχιζε να ξεφτίζει.

Τα χρονομετρημένα τμήματα μπόνους, με πιθανό καθοριστικό ρόλο

Η διαδρομή πρόσφερε στη συνέχεια ιδανικό έδαφος για τον Elazzaoui: μια ιλιγγιώδη κατάβαση προς τον ναό Baengnyeonsa, ανάμεσα σε σκαλιά, βράχια και φύλλα μουσκεμένα από τη βροχή. Ενώ ο Μαροκινός έμοιαζε να γλιστράει χωρίς κόπο στα τεχνικά σημεία, οι αντίπαλοί του πάλευαν να κρατήσουν ρυθμό σε μια κατάβαση που απαιτούσε ακρίβεια, αυτοπεποίθηση και απόλυτο έλεγχο.

Ο Santamaría πέταξε στο χρονομετρημένο κατηφορικό τμήμα των 2,5 χλμ. με μέση κλίση 28%, σε 11:54. Ο Elazzaoui ήταν πέμπτος και μάζεψε δύο πολύτιμους βαθμούς στη γενική κατάταξη. Ένα φαινομενικά μικρό μπόνους, που μπορούσε όμως να αποδειχθεί καθοριστικό σε μια πάρα πολύ κλειστή μάχη για τον τίτλο.

Τα χρονομετρημένα τμήματα είχαν συμβάλει σημαντικά στο να μένει ανοιχτή η γενική κατάταξη μέχρι το Muju. Χωρίς τους βαθμούς μπόνους που μαζεύτηκαν όλη τη σεζόν σε ανηφόρες, κατηφόρες και σπριντ, ο Elazzaoui θα είχε φτάσει στον τελικό ως πρωτοπόρος. Ο Kiriago όμως είχε κερδίσει 106 επιπλέον βαθμούς από αυτά τα τμήματα, έναντι 58 του Μαροκινού, και ξεκινούσε έτσι τον τελευταίο αγώνα με πλεονέκτημα.

© © GTWS / Koastal Forest

© © GTWS / Koastal Forest

© © GTWS / Koastal Forest

© © GTWS / Koastal Forest

Στο 9ο χιλιόμετρο η εικόνα είχε αλλάξει ριζικά. Ο Kiriago βρισκόταν δέκατος, τέσσερα λεπτά πίσω από την κορυφή, και οι ελπίδες του να κρατήσει την πρωτιά λιγόστευαν. Ο Elazzaoui, από την άλλη, συνέχιζε να επιβάλλει δυνατό ρυθμό μπροστά, κυνηγώντας μια νίκη απαραίτητη.

Στη δεύτερη ανάβαση προς το Hyangjeokbong, οι θέσεις πίσω από τον πρωτοπόρο άλλαξαν ξανά. Ο Elazzaoui κρατούσε σταθερά τον έλεγχο, ενώ οι Santamaría και Stack έτρεχαν την καταδίωξη. Ο Stack αντέδρασε και πήρε πίσω τη δεύτερη θέση, ενώ ο Hadorn έφτασε τον Santamaría και μπήκε στη μάχη για το βάθρο. Στην κορυφή, ο Elazzaoui είχε ανεβάσει το προβάδισμά του σε πάνω από πέντε λεπτά από τους κοντινότερους διώκτες και σε πάνω από δώδεκα λεπτά από τον Kiriago, πλέον δέκατο πέμπτο.

Το τμήμα σπριντ διεξαγόταν επίσης σε αυτό το κομμάτι, μήκους 1,1 χλμ. με μέση κλίση -7,7%. Ο Τσέχος Jan Fiala σημείωσε τον καλύτερο χρόνο, 3:08, μπροστά από τον Kiriago. Παρά τη δυσκολία προσαρμογής του στη διαδρομή, ο Κενυάτης έδειξε ότι είχε ακόμη καλή ταχύτητα. Η δεύτερη θέση στο τμήμα του έφερε οκτώ επιπλέον βαθμούς και μείωσε ελαφρά τη διαφορά του από τον Elazzaoui στη μάχη για τη γενική.

Η επιστροφή του Kipngeno δεν θα αρκέσει…

Μετά το σπριντ, ο αγώνας φούντωσε ξανά, αυτή τη φορά στη μάχη για το βάθρο. Η κούραση είχε αρχίσει να βαραίνει όταν ο Patrick Kipngeno εμφανίστηκε στην κορυφή. Στους πρόποδες της τελευταίας ανάβασης, γύρω στο 21ο χιλιόμετρο, ο Κενυάτης είχε περίπου δύο λεπτά καθυστέρηση από τους Stack, Santamaría και Hadorn. Μόλις δύο χιλιόμετρα πιο πέρα, στην τελευταία κορυφή, είχε ανέβει ως τη δεύτερη θέση.

Δεν ήταν ο μόνος που επιτάχυνε στο φινάλε. Ο Timothy Kibett πέρασε κι αυτός τους Stack και Santamaría και βγήκε στο κυνήγι του Hadorn, μετατρέποντας τα τελευταία χιλιόμετρα σε σκληρή μάχη για το βάθρο. Με μια τελευταία κατάβαση και λιγότερα από πέντε χιλιόμετρα να απομένουν, όλα ήταν ανοιχτά πίσω από τον Elazzaoui, που έλεγχε τον αγώνα από την πρώτη ανάβαση.

© © GTWS / Koastal Forest

Ο Μαροκινός δεν κάμφθηκε ποτέ. Πέρασε τη γραμμή του τερματισμού σε 2:49:14, με μία από τις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας του τη στιγμή που το διακύβευμα ήταν μέγιστο. Ο Kipngeno τερμάτισε μόλις 43 δευτερόλεπτα μετά, ολοκληρώνοντας μια θεαματική επιστροφή και μια σεζόν που γινόταν όλο και πιο ώριμη, με δύο νίκες και ένα ακόμη βάθρο στην τελευταία ασιατική τριλογία. Ο Kibett συμπλήρωσε το βάθρο, περίπου ενάμισι λεπτό πίσω από τον νικητή.

Στη γενική κατάταξη της σεζόν, ο Elazzaoui ανέβηκε από την τρίτη στην πρώτη θέση και κατέκτησε τον τίτλο με 1.130 βαθμούς, μόλις δύο περισσότερους από τον Kipngeno (1.128), που κρατά τη δεύτερη θέση. Για τον Kiriago, ο τελικός σήμανε θεαματική ανατροπή: πρωτοπόρος πριν από τον αγώνα, κατέληξε τρίτος στη γενική με 1.075 βαθμούς.

Σήμερα τα έδωσα όλα. Ήξερα ότι ρισκάρω, αλλά είπα στον εαυτό μου: “Αν συμβεί κάτι, ας συμβεί.” Είχα γράψει ακόμη και “Να ζει κανείς ή να μη ζει” στα χέρια μου, για να θυμάμαι ότι σήμερα ήταν όλα ή τίποτα. Τρεις τίτλοι στη Golden Trail World Series είναι ρεκόρ. Για μένα είναι πραγματικά ιστορικό. Είμαι τόσο χαρούμενος που δυσκολεύομαι να βρω λέξεις.

Ο Μαροκινός σκέφτεται ήδη το μέλλον. Αν και εξετάζει το ενδεχόμενο να στραφεί σε μεγαλύτερες αποστάσεις, δεν αποκλείει να επιστρέψει για να εμπλουτίσει ακόμη περισσότερο το παλμαρέ του: «Θέλω να γυρίσω του χρόνου, γιατί θα είναι τα 10 χρόνια της Golden Trail World Series και θα έχει πολύ μεγάλη σημασία για μένα. Θα δούμε αν θα έχω ακόμη τη δυνατότητα να παλέψω για ένα ακόμη μεγάλο αποτέλεσμα»

Γυναίκες: η Andrea Kolbeinsdóttir προκαλεί έκπληξη και η Madalina Florea κρατά τον τίτλο της

Στις γυναίκες, το Muju Trail ανέδειξε ένα νέο αστέρι. Η Ισλανδή Andrea Kolbeinsdóttir (Salomon) πήρε την πρώτη της νίκη στο διεθνές τουρ, την παραμονή του ανδρικού αγώνα, σε μια διαδρομή που η βροχή είχε κάνει ακόμη πιο δύσκολη.

Λίγα λεπτά αργότερα, η Ρουμάνα Madalina Florea (Scott) πέρασε τη γραμμή του τερματισμού δεύτερη, με έναν ακόμη λόγο να χαίρεται: το αποτέλεσμα της εξασφάλιζε τη διατήρηση του τίτλου στη γενική κατάταξη της GTWS.

Kolbeinsdóttir: γεννήθηκε ένα αστέρι

Τα πρώτα χιλιόμετρα έφεραν τις πρώτες διαφορές, στο μοναδικό κομμάτι της διαδρομής όπου οι αθλήτριες μπορούσαν να βρουν σταθερό ρυθμό, σε φαρδύ μονοπάτι με ήπιο προφίλ. Στη συνέχεια έπιασαν μια απαιτητική ανάβαση έξι χιλιομέτρων προς το Seolcheonbong.

Η Κενυάτισσα Caroline Kimutai (Salomon) πήρε την κορυφή και άνοιξε διαφορά. Η Madalina Florea την ακολουθούσε στα 24 δευτερόλεπτα, καθώς πλησίαζαν το τμήμα μετάβασης προς το Hyangjeokbong, το ψηλότερο σημείο της διαδρομής, πάνω από τα 1.600 μ. υψόμετρο.

© © GTWS / Koastal Forest

Πίσω τους ο αγώνας έμενε πολύ ανοιχτός, με τη Ρουμάνα Madalina Amariei (Kailas Fuga), την Κενυάτισσα Ruth Gitonga (Run2gether On Trail), την Andrea Kolbeinsdóttir (Salomon) και την Αμερικανίδα Hanna Groeber (Nike ACG), όλες σε λιγότερο από δύο λεπτά από την κορυφή.

Ο αγώνας ανατράπηκε στην πρώτη κατάβαση προς τον ναό Baengnyeonsa: 2,5 χλμ. με μέση κλίση 28%, με σκαλιά, βρεγμένα βράχια και ένα χαλί από νεκρά φύλλα που έκρυβε το έδαφος και έκανε ακόμη πιο ύπουλη μια ήδη τεχνική κατάβαση.

Η Florea έφτασε την Kimutai στη μέση της κατάβασης και πήρε το προβάδισμα, ενώ η συμπατριώτισσά της Amariei πλησίασε σε λιγότερο από ένα λεπτό και βγήκε δεύτερη στο τέλος της κατάβασης.

Όμως η Andrea Kolbeinsdóttir ήταν εκείνη που εκμεταλλεύτηκε την κατάβαση για να επιτεθεί. Η Ισλανδή πρόλαβε την Kimutai και έγινε η βασική αντίπαλος της Florea στην επόμενη ανάβαση προς το Hyangjeokbong. Σε τεχνικά δασικά μονοπάτια και ανώμαλα βράχια, μείωσε σταδιακά τη διαφορά και πέρασε τη Ρουμάνα κοντά στην κορυφή. Οι δύο αθλήτριες ξεκίνησαν μαζί τη δεύτερη κατάβαση προς τον ναό.

© © GTWS / Koastal Forest

Πίσω από τις δύο πρωτοπόρους, η Amariei πήρε την τρίτη θέση από την Kimutai στην κατάβαση. Εκείνη έπεσε στη συνέχεια και την πέρασε επίσης η Μεξικανή Miriam Morales, βλέποντας τις ελπίδες της για τον τίτλο στη γενική να χάνονται. Τέλος και για τον αγώνα της Groeber: η Αμερικανίδα εγκατέλειψε λόγω μυϊκών προβλημάτων, στην πρώτη της επιστροφή στους αγώνες μετά το σπάσιμο του καρπού που είχε υποστεί στον αγώνα του Σινικού Τείχους.

Η Ισλανδή έσπρωξε τα όρια της και έπεσε στην κατάβαση, αλλά έφτασε παρ' όλα αυτά στο 17ο χιλιόμετρο με 35 δευτερόλεπτα προβάδισμα έναντι της Florea.

Με τις υπόλοιπες διεκδικήτριες πλέον πάνω από πέντε λεπτά πίσω, η νίκη θα κρινόταν ανάμεσα στις δύο γυναίκες. Όμως το προβάδισμα της Kolbeinsdóttir εξανεμίστηκε γρήγορα και η Florea πήρε ξανά την κορυφή κατά τη μετάβαση προς την τελευταία μεγάλη ανάβαση, προς το Chilbong.

Ένα ασφυκτικό πηγαινέλα στην κορυφή

Οι δύο αθλήτριες αντάλλαξαν την πρώτη θέση στα πρώτα χιλιόμετρα της καθοριστικής ανάβασης: 2,2 χλμ. με μέση κλίση 25,2%, με σημεία πάνω από 40%, τεράστια σκαλιά και ολισθηρά βράχια που ανάγκαζαν κατά καιρούς τις αθλήτριες να βοηθιούνται με τα χέρια.

Σε αυτή την ανάβαση η Kolbeinsdóttir έκανε την αποφασιστική της επίθεση. Η Ισλανδή άφησε τελικά πίσω τη Florea, που δυσκολευόταν κι αυτή να κρατήσει την ισορροπία της στο ολισθηρό έδαφος, και έφτασε στην κορυφή με σχεδόν τρία λεπτά προβάδισμα. Είχε έτσι άνετο περιθώριο πριν από την τελευταία κατάβαση. Τον καλύτερο χρόνο στο τμήμα ανάβασης όμως σημείωσε η Ελβετίδα Theres Leboeuf (Compressport / Lowa), που το ολοκλήρωσε σε λίγο πάνω από 32 λεπτά.

© © GTWS / Koastal Forest

© © GTWS / Koastal Forest

Αντί να περιοριστεί στη διαχείριση του προβαδίσματος, η Kolbeinsdóttir συνέχισε να ανοίγει διαφορά στην τελευταία κατάβαση και πέρασε τη γραμμή με σχεδόν έξι λεπτά μπροστά από τη Florea. Η Ισλανδή πήρε την πρώτη της νίκη στη Golden Trail World Series σε 3:19:56.

Πίσω της, η Florea, λαμπερή, τερμάτισε και γιόρτασε κυλιόμενη στις λακκούβες με νερό. Η δεύτερη θέση της χάριζε ένα ακόμη σημαντικότερο έπαθλο: τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο στη γενική κατάταξη της Golden Trail World Series.

Η μάχη για την τελευταία θέση του βάθρου ήταν πολύ πιο κλειστή. Οι Morales και Amariei έφτασαν σχεδόν μαζί στην τελευταία ράμπα μέσα από το χιονοδρομικό κέντρο, αλλά η Μεξικανή κράτησε την τρίτη θέση με μόλις 24 δευτερόλεπτα διαφορά.

Από την Αυστραλία στη Νότια Κορέα, η νικηφόρα διαδρομή της Kolbeinsdóttir

Ο δρόμος της Andrea Kolbeinsdóttir προς τη νίκη στη Νότια Κορέα είχε ξεκινήσει αρκετούς μήνες νωρίτερα, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στην Αυστραλία.

«Ήταν αρκετά αστείο. Ήμουν στη Μελβούρνη και ο προπονητής μου είπε ότι μπορούσα να πάρω μέρος στα Golden Trail National Championships (GTNC) και ότι είχα ευκαιρία να κερδίσω. Κέρδισα τον αγώνα και πήρα ένα Golden Ticket για να έρθω εδώ, στη Νότια Κορέα», εξήγησε.

© © GTWS / Koastal Forest

Τα Golden Tickets εξασφαλίζουν άμεση συμμετοχή στον τελικό της GTWS. Ο θεσμός στοχεύει να εντοπίσει τα καλύτερα εθνικά ταλέντα και τα ανερχόμενα αστέρια του trail, δίνοντάς τους την ευκαιρία να μετρηθούν με τη διεθνή ελίτ.

Αφού εξασφάλισε το εισιτήριο για το Muju, η Kolbeinsdóttir είχε ήδη δείξει τις δυνατότητές της στο Ledro Sky Trentino, στην Ιταλία. Τερμάτισε πέμπτη, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στις καλύτερες αθλήτριες του κόσμου. Είχε δείξει επίσης την αξία της σε τεχνικό έδαφος, σημειώνοντας τον καλύτερο χρόνο στο κατηφορικό τμήμα.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι σήμερα το πρωί είπα στον εαυτό μου: “Μπορώ να κερδίσω.” Ήμουν πολύ θετική και πίστευα πραγματικά σε μένα. Είναι μια διαδρομή που μου ταιριάζει πολύ. Νιώθω άνετα σε τεχνικό έδαφος. Ίσως του χρόνου αφιερωθώ στη Golden Trail World Series.

Η Florea κλείνει μια σχεδόν τέλεια σεζόν με δεύτερο τίτλο στη GTWS

Στο τέλος μιας σεζόν με αξιοσημείωτη σταθερότητα, η Madalina Florea στέφθηκε πρωταθλήτρια της Golden Trail World Series για δεύτερη φορά. Η Ρουμάνα έκανε μια σχεδόν τέλεια χρονιά το 2026, με νίκες στο Québec Mega Trail, στο Salomon Pitz Alpine Glacier Trail και στο Sierre-Zinal. Στους δύο μόνο αγώνες που δεν κέρδισε, το Ledro Sky Trentino και τον τελικό του Muju Trail, τερμάτισε δεύτερη.

© © GTWS / Koastal Forest

Η Ρουμάνα κλείνει τη σεζόν με 1.164 βαθμούς, μπροστά από την Caroline Kimutai, δεύτερη με 1.016, και τη Ruth Gitonga, τρίτη με 982.

Είναι ο πιο δύσκολος αγώνας που έχω τρέξει ποτέ. Δεν ένιωθα πια το σώμα μου.

Στην πρώτη διοργάνωση της ομαδικής κατάταξης, η Salomon κλείνει τη σεζόν στην κορυφή, έχοντας δείξει αξιοσημείωτη σταθερότητα όλη τη χρονιά και κερδίζοντας και την ομαδική κατάταξη στο Muju. Η τρίτη θέση του Timothy Kibett και η τέταρτη του Joey Hadorn στους άνδρες, μαζί με τη νίκη της Andrea Kolbeinsdóttir και την πέμπτη θέση της Barbora Bukovjan στις γυναίκες, επέτρεψαν στην ομάδα να κλείσει τη σεζόν με τον καλύτερο τρόπο.

Με τη σεζόν 2026 πλέον ολοκληρωμένη, τα βλέμματα στρέφονται ήδη στο 2027, με το πρόγραμμα να ανακοινώνεται σύντομα.